Utrulig bra... Nonni og Beta

Það besta í lífinu er ókeypis

2008-11-28T01:05:00.003+01:00

Boys and their toys!

2008-09-19T13:21:00.005+02:00

Ég fór í afmæli í gær og eins og svo oft þá var ég í stökustu vandræðum með að finna afmælisgjöf. Ég fór með litlu frændur mína í Toys 'r us og fundum við hina fullkomnu gjöf handa spenntu afmælisbarni, Robosapien vélmenni. Við systurnar slógum allar saman í púkk því þetta var aðeins meira en budgetið leyfði. Jæja, í afmælið var brunað og gjöfin afhent. Hún sló ekkert smá í gegn, enda bæði í stórum kassa og svo var innihaldið þvílíkt spennandi. Allir í afmælinu hjálpuðust að við að koma ferlíkinu úr kassanum. Þegar það loksins tókst þá uppgötvaðist að við hefðum keypt vitlaus batterí, það var þvílík sorg enda hafði allt afmælið verið upprifið yfir gjöfinni. En Rósa systir bjargaði því með að hringja í Jón sinn og segja honum að koma með batterí þegar hann kæmi í afmælið. Á meðan sat móðir afmælisbarnsins og las í gegnum leiðbeningarnar, því þær voru bara á norðurlandamálunum og þar sem hún bjó eitt sinn í Danmörku þá fannst henni tilvalið að hún tæki það að sér. Loksins komu batteríin og vélmennið var sett af stað, og þvílíkt stuð. Yngstu börnin földu sig fyrir skrímslinu og leist ekkert á það en við hin vorum að deyja úr spenning í að fá að prófa. Við erum svo að fara í afmælismatarboð í kvöld til afmælisbarnsins. Það sagði mér í gær að það ætlaði að stúdera vélmennið og fjarstýringuna vel áður en við kæmum í kvöld, til að sýna hvað væri hægt að gera með því.

Já, sumt breytist aldrei þó aldurinn færist yfir.

Til hamingju með 66 ára afmælið pabbi!

Ég get ekki annað en velt fyrir mér hverskonar leiðbeiningar ég verð að lesa fyrir Nikulás þegar ég verð 91 árs.

Idle hands are the root of all evil

2008-07-17T02:22:00.003+02:00

Ég veit ekki hvort þetta sé einkenni af of löngu fæðingarorlofi, of miklu hugmyndaflugi eða nördaskap. Líklega óverdós af þessu öllu saman. Eftir að hafa setið stundakorn ein fyrir framan imban, þá fór ég að velta fyrir mér hvað Jón væir eiginlega að bralla. Ég heyrði í glamri í gleri inn í eldhúsi og leit þangað inn með Nikulás í fanginu. Þar stóð maðurinn minn með glerskálar með vatni, víraflækju út í loftið og einhver tæki. Ég spurði hvað hann væri eiginlega að gera, því þetta leit ekki út eins og nein matseld sem ég hef áður séð. Prakkaralegi svipurinn á honum þegar hann svaraði mér var þannig að ég vissi alveg að ég hefði ekki átt að spyrja.

"Ég er að framleiða vetni"

Einmitt, nú er maðurinn endanlega genginn af göflunum hugsaði ég með mér. Ég get svo svarið fyrir það að ég leit bara af honum í sirka korter.

"Og hvað ætlarðu að gera við það, elskan mín?"

"Kveikja í því"

Mér leist ekkert á blikuna, efna og eðlisfræði hafa aldei verið mín sterka hlið en sagnfræði var það og orðið vetnissprengja var það fyrsta sem ég gat rifjað upp úr minni skólagöngu og myndirnar sem þutu í gegnum hugan pössuðu einhvern veginn ekki við krúttlegt eldhús í Garðabænum.

"... en er það ekki eldfimt?" spurði ég hikandi.

Um leið og stórt bros færðist yfir andlitið á honum svaraði hann ofurhress:

"Jú, alveg rosalega!"

Stuttu seinna hlammaði hann sér í sófann. Ég spurði hvernig hafi gengið. Hann andvarpaði þungt og sagði að helv... vetnisbólan hafi sloppið frá honum áður en hann gat kveikt í henni. Ég verð að viðurkenna að mér var nokkuð létt. Svo leit ég niður í fangið á mér og horfði beint framan í skælbrosandi eftirmynd hans... úff, þeir eiga eftir að verða rosalegir.

Nikulás Hrafn Jónsson

2008-07-01T21:49:00.005+02:00

Litli pilturinn okkar var skírðu í gær og við nýttum tækifærið og opinberuðum nafnið hans. Hann heitir Nikulás Hrafn. Dagurinn í gær var valinn því að fyrir akkúrat 29 árum var Jón Grétar skírður, sama dag giftu foreldar Jóns sig, og Rósa amma Jóns á afmæli. Skírnin var haldin í Sléttuhlíðinni og þar sem veðrið var svo gott þá var athöfnin bara haldin úti á milli blómstrandi reynitrjánna.

Dagurinn tókst alveg ótrúlega vel, og eyddum við honum í Sléttuhlíðinni þar sem var grillað og borðuð kaka. Hrafns nafnið er frá ömmu hans, henni Hrafnhildi, en Nikulás var út í loftið. Hinsvegar komumst við að því í veislunni að langalangaamma Jóns hét Elísabet Nikulásdóttir, þannig að þetta var þá ekki svo út í loftið eftir allt saman.

Það er skemmtilegt að vera Vúlkani í fæðingarorlofi

2008-07-01T21:04:00.005+02:00

Við skelltum okkur út á lífið um daginn, mættum í Sci-Fi partí hjá CCP sem Vúlkanar í fæðingarorlofi. Tjúttuðum okkur inn í nóttina og sáum að Vúlkanar, eins og ljóskur, skemmta sér betur.

Afkvæmið sýndi nokkuð góða tilburði til að geta fylgt foreldrunum út á lífið sem Vúlkani. Ef einhver hefur áhuga á að sjá fleiri myndir þá eru þær inn á barnalandssíðunni hans.

Komin Barnalandssíða

2008-06-09T14:47:00.003+02:00

Fyrir þá sem hafa áhuga þá er kominn upp barnalandssíða. Hún er undir www.jonelias.barnaland.is

Litli pilturinn

2008-04-30T16:11:00.003+02:00

Það kom að því á endanum að litli þrjóskupúkinn varð að gefa undan og koma í heiminn. Það gerðist þann 22. apríl kl 19:41. Kvöldið áður hafði ég farið upp á spítala til að framkalla fæðinguna og það þurfti lítið til því 2 klst eftir að við mættum var ég komin með verki. Ég var færð upp á Hreiður og Jón var kallaður út um nóttina. Eitthvað var stubbur þó ekki alveg tilbúinn í það að koma í heiminn og hélt hann sér sem fastast þrátt fyrir hinar ýmsu tilraunir hjá mér, ljósunum og læknunum. Það var svo um kl:18 þegar allar tilraunir voru dæmdar fullreyndar og ákveðið að koma piltinum til aðstoðar í gegnum brunaútganginn. Við vorum þá preppuð í keisara og var pilturinn kominn í heiminn stuttu seinna, hraustur og sterklegur og hans fyrsta verk eftir að í heiminn var kominn var að míga á barnalækninn. Við mæðgininn eyddum því nokkrum dögum upp á fæðingardeil áður en við fengum að koma heim og það er helsta ástæðan fyrir þögn á þessu bloggi. Eftir að við komum heim hefur tekið við endalausar brjóstagjafir og þar sem maður hreinlega sætir færis til að komast í sturtu og að borða þá hefur ekki gefist mikill tími i bloggskrif.

En litla fjölskyldan er alveg í skýjunum og við foreldrarnir höfum mestar áhyggjur af því að við förum bráðlega að prumpa bleiku glimmeri. Svona væmin barnahamingja fer alveg rosalega með kúlið hjá manni, hehehe.

Pilturinn er voðalega sterkur og hraustur og líkist Jóni Grétari alveg ótrúlega mikið. Ég virðist eiga mjög lítið í honum og það sem er svona helst vísað er að hann gæti haft óþolinmæðina og löngu fingurneglunar frá mér, annað á Jón Grétar. Þess má geta sérstaklega að pilturinn er því miður ekki rauðhærður og móðirin er búin að kemba í gegnum allt hárið á honum og hefur ekki enn fundið eitt einasta rauða hár. Eins og áður sagði þá er annar Jón greinilega mættur á svæðið og hann er meira segja þrjóskt naut eins og pabbinn.

Ekki fréttir...

2008-04-20T01:42:00.004+02:00

Mér skilst að fólk sé farið að lengja eftir fréttum af erfingjanum og er farið að kvarta yfir að ekkert komi hingað inn. En þar sem fréttir fljúga yfirleitt nokkuð hratt, og þar sem lítið hefur frést af okkur, þá er strákurinn bara enn í góðu yfirlæti í mallanum á móður sinni. Það hafa verið ýmsar þeoríur í gangi um þetta ferli allt, en við foreldrarnir höllumst að því að það sé "Naut" á leiðinni. Nautsmerkið byrjar s.s. þann 20. apríl og þar sem Naut eru fræg fyrir einstaka þrjósku og viljafestu (ef fólk vissi það ekki þá er pabbinn líka naut), þá er svo sem alveg líklegt að litla nautið ríghaldi sér í þangað til að hans tími komi. Hann er svo sem alveg búin að sanna að hann hafi allt til þess að bera að vera þrjóskt Naut.

Fólk hefur annars verið duglegt að senda okkur ýmsar aðferðir við að koma þessu af stað. Við erum þakklát fyrir hugmyndirnar þó sumar séu æði frumlegar. Við erum frekar afslöppuð yfir þessu öllu saman þó ég verði að viðurkenna það að ég sé aðeins byrjuð að þreytast. Sem betur fer er góður hópur af fólki í kringum mann sem passar að manni leiðist ekki, né verði of myglaður af ástandinu.

Jón hefur lifað af nokkrar bylgjur af hreiðurgerð, og þar sem þetta hefur dregist á langinn þá hef ég heimtað að hreiður-hreingerninginn sé endurtekinn nokkrum sinnum. Það er alveg ótrúlega magnað að upplifa sjálfan sig svona hrikalega geðveikan. Þeir sem þekkja til vita að ég er ekki alveg húsmóðurtýpan og stundum þegar ég tala þá trúi ég ekki að ég sé í alvörunni að segja þetta. Aldrei í lífinu hefði ég trúað því að ég gæti ekki hætt að hugsa um það að það hafi ekki verið þrifið nægilega vel undir rúmmi (nota bene... ekki nægilega vel, það var sko þrifið, var ekki viss hvort það væri alveg 100% hreint), eða að það ætti eftir að sótthreinsa klóstið og vaskinn á baðinu. Já, það sem ég vel mér að vera andvaka yfir þessa dagana. Þið skiljið núna afhverju ég upplifi mig sem snargeðveika.

En jæja, kannski meira af heiðurgerð seinna.
Kv,
Beta

Líf mitt sem flóðhestur

2008-03-31T19:04:00.002+02:00

Hlutverk mitt undanfarið sem flóðhestur, hefur líklega ekki farið fram hjá fólkinu í kringum mig. Ég verð að segja að þetta er áhugaverð reynsla að miklu leyti. Fyndið að upplifa það allt í einu að líkamsímynd manns í huganum er allt önnur en raunveruleikinn. Ég hef velt nokkrum börnum um koll með því að þruma bumbunni í þau, sem betur fer eru fullorðnir aðeins stöðugari á fótunum og því erfiðari að velta þeim. Ég geri samt mitt besta og sópa bæði hlutum af borðum, treð mér í þröng bil og er sífellt að festa mig.

Um daginn var ég frekar léttklædd (mjög léttklædd) að teygja mig undir rúm eftir bókinni minni. Jón var kominn upp í rúm og var að lesa sína bók, þegar ég allt í einu uppgötva að ég er föst. Ég kom hendinni engan veginn undan rúmminu, og gat hvorki beygt mig neðar út af bumbunni né ofar. Þannig að þarna lá ég á fjórum fótum með rassinn beint út lofið, og aðra hendina teygða langt undir rúmmið. Svo veinaði ég og hló í einu, því þetta var náttla alveg einstaklega heimskuleg og óvirðuleg staða sem ég var kominn í. Jón var fljótur að stökkva til og lyfta rúmminu, og honum fannst þetta ekki nærri því eins fyndið og mér. Ég veinaði gjörsamlega úr hlátri. Núna má ég ekki beygja mig undir rúm né sófa nema Jón sé heima.

Það var svo í eitthvað annað skipti sem litli frændi hans Jóns kom hlaupandi á móti mér og ætlaði að gefa mér knús. Ég beygði mig fram og knúsaði litla gaurinn að mér og kyssti hann á kinnina. Svo rétti ég bara úr mér, greyjið barnið fékk náttla þessa þrusu bumbu beint framan í sig og flaug aftur á bak á rassinn. Þarna sat hann og horfði alveg sármóðgaður á mig. Ég flýtti mér að hjálpa honum á fætur, frekar rauð í kinnum og velti fyrir mér hversu margir af þessum 400 manns sem voru staddir þarna hefðu orðið vitni af þessu.

Já, það er gaman að vera jafn tígulegur og flóðhestur þessa dagana.

P.s. svona víst að ég er að tala um flóðhesta þá datt mér þetta í hug (reyndar nashyrningur fyrir þá sem vilja vera nákvæmir). Ég heyrði af einni sem í miðjum rembings hríðunum sprakk allt í einu úr hlátri og það var ekki hægt að ná neinu sambandi við hana því hún bara veinaði úr hlátri. Ljósan og pabbinn horfðu víst bara á hvort annað, ypptu öxlum og héldu að hún hefði bara farið alveg yfir um. Orsökin var víst þá þetta atriði úr Ace Ventura sem konan gat ekki hætt að hugsa um. Skil hana svo sem ágætlega.

Yfirlýsing vegna einhliða upptöku...

2008-03-27T14:31:00.003+01:00

Við, fjölskyldan, höfum ákveðið í sameiningu einhliða upptöku evrunnar. Ástand efnahagslífsins á Íslandi hefur verið á þann veg að ekki er viðunandi og höfum við því ákveðið að taka upp evrunar sem opinberan gjaldmiðil heimilisins. Við höfum fulla trú á átakinu þó einhverjir byrjunarörðuleikar hafi orðið, t.d. virðist markaðurinn ekki vera nægilega framsýnn til að taka slíku átaki og harðneitar Dominos að taka við greiðslum í evrum. Einnig eru starfsmenn verslana tregir við að umreikna verð í íslenskum krónum yfir í evrur fyrir mann. Við viljum þó meina að það sé aðallega vegna þess að það sé ekkert hægt að muna gengið, það breytist svo hratt. Við höldum þó ótröð áfram og stefnum á að gera skattaskýrsluna 2008 upp í evrum. Nú þarf bara að sannfæra fæðingarorlofssjóð um ágæti evrunnar.

Þess skal þó tekið fram að við höfum hugsað okkur að halda okkur við íslenskuna í bili, þó önnur tungumál hafa verið skoðuð sem mögulegir kandidatar í hennar stað. Helst má þá nefna finnsku, þýsku og frönsku... finnskan hefur þó vinningin fram yfir önnur, enda fá mál sem státa af einsmiklli hljómfegurð. Einhliða upptaka á finnsku á heimilinu er þá líklega næsta skref heimilisins.

Í milli tíðinni stefnum við á einhliða upptöku barnadóts á heimilinu, einhliða upptöku á grillinu okkar fyrir sumarið, einhliða upptöku á fæðingarorlofinu okkar og loks einhliða upptökur af væntanlegum erfingja með myndbandsupptökuvél.

Að komast á spjöld sögunnar...

2008-01-07T16:27:00.000+01:00

Þá hefur mar loksins komist á spjöld sögunnar, reyndar önnur spjöld en mar svo sem dreymdi um. En fyrir þá sem hafa áhuga á að spila með mann þá get ég bent ykkur á þessa síðu: Murder City Spilið

Ég kemst í hátíðarskap þó úti séu...

2007-12-10T17:22:00.000+01:00

Fór í einstaklega hresst partí með þemanu "Divinity of Trinity". Held ég láti þetta duga til að koma blogginu í hátíðarfíling í ár.

"Leitun að spilltari og siðlausari stjórnmálamanni en Björn Inga"

2007-10-11T22:21:00.000+02:00

"Það er leitun að spilltari og siðlausari stjórnmálamanni en Birni Inga," sagði Sigurður Kári í samtali við Vísi."

Árni Johnsen, anyone?

"Hvað finnst þér gott að borða!"

2007-10-09T00:08:00.000+02:00

Ég varð vitni að skemmtilegu samtali út í 10-11 í dag. Þetta var um hádegisbilið og eldri kona var að raða vörunum sínum upp á kassanna. Þarna voru kexpakkar, flatkökur, kaffi og ýmislegt sem nauðsynlegt er fyrir alvöru ömmu að eiga í skápum og skúffum. Þegar hún er að setja síðustu vörunar upp á kassann þá segir hún afar hátt svo glumdi um búðina. Forvitna ég gat ekki annað en snúið mér við og fylgst með því sem fram fór.

" ÁTTTTTTTTTTTTU ... ÖMMMMMMMMMMMMMMMU... KLEINNNNNNNNNNNNNNNURRR ? "

Maðurinn á kassanum leit út fyrir að vera frá Indlandi eða Pakistan, eða það myndi ég giska á. Hann svaraði mjög fljótt og um leið og hann setti vörunar í poka fyrir ömmuna.

" Nei því miður elskan, þær eru ekki komnar. Þeir eru eitthvað seinir með sendinguna í dag".

Litlum púka í mér langaði voðalega að svara fyrir ömmuna með mjóróma röddinni í frosknum úr brandaranum góða "Ó, ég bara spurði."

Líf vísindamannsins

2007-09-18T00:58:00.000+02:00

Mig langar að tileinka Möddu vísindamanni þetta myndbrot.

Stjarnan, og sagan af gamla hjólinu

2007-07-09T01:02:00.000+02:00

Það var kominn tími til að skrifa nýtt blogg á þessa síðu fyrir mörgum mánuðum síðan. En eitthvað hefur það dregist. Líklega vegna tímaleysis... eða við teljum okkur sjálfum trú um það. Það hefur ýmislegt á daga okkar drifið það merkilegasta er þó utanlandsferðir og fyrsta íbúðin okkar. Já við höfum loksins eignast saman okkar eigin íbúð og erum flutt í Garðabæinn, heimabæ sjálfstæðismanna og Stjörnunnar. Stjarnan á held ég bara nokkuð vel við okkur og ég sé fram á fínasta samband í framtíðinni. Enda er hún jafn léleg og við í íþróttum... eða það held ég, man ekki eftir að hafa heyrt af neinum árangri Stjörnunnar.

Þessa daganna dreymir mig bara um húsgögn í íbúðina og nýtt hjól. Mig langar svo ferlega í alvöru hjól. Ég hef bara einu sinni um ævina eignast nýtt hjól. Það var þegar ég var 11 ára og ég hélt ég myndi deyja úr hamingju. Uppáhaldshjólið mitt er samt án efa fyrsta hjólið mitt. Ég var fimm eða sex ára þegar ég fékk það. Þar sem ég átti ekki hjól þá gekk illa að læra hjóla. Bjögga og Hildur tóku verkið að sér og byrjuðu að kenna mér að hjóla á hjólinu hennar Bjöggu. Það hjól var svo lítið að ég held að það sé svona eins og hjólið hans Krusty í Simpson.

Þegar pabbi og mamma sáu að krakkarnir í hverfinu voru byrjuð að taka að sér uppeldishlutverkið þá var pabbi sendur í það að finna hjól handa mér. Hjól kostuðu sitt og það var ekki hægt að henda peningum í hvað sem er á þeim tímanum, en mamma og pabbi björguðu því á endanum. Þau fengu gamalt lítið hjól frá vinkonu mömmu. Þetta var heimsins ljótasta hjól, það var eiturgrænt með stórum ryðskellum og svarta plastið á handföngunum var dottið að mestu af. Pabbi kláraði hjólakennsluna á þessu hjóli, en það var eitthvað lítið um áhuga hjá mér. Ég hljóp frekar á eftir vinkonum mínum á hjólunum en að fara á þessu hjóli. Ég man ennþá eftir því hvað mér fannst hræðilega vandræðalegt að hjóla á þessu hjóli upp og niður götuna. Ég stakk höfðinu næstum ofan í peysuna og hjólaði eldrauð í framan, skelfingu lostin um að einhver myndi fara gera grín að hjólinu. Svona gat maður verið vanþakklátur. Þarna var pabbi og mamma búin að hafa fyrir því að redda mér hjóli, og ég var ekkert nema snobbið uppmálað.

Ég veit ekki hvor foreldra minna áttaði sig á því hvað vandamálið var. Nema hvað, einn daginn kallar pabbi á mig og segist þurfa láta mig máta til að stilla hnakkinn. Ég kem út og þá bíður eftir mér flottasta hjól sem ég hafði nokkurn tíman séð! Það var alveg hvítt með rauðum höldum á stírinu. Það hreinlega skein af því og ég er ekki frá því að ég hafi heyrt í básúnum þegar ég sá það. Ég smellti mér upp á það og pabbi lagaði hnakkinn. Ég heimtaði strax að fara út að hjóla á því en pabbi sagði að það væri ekki tilbúið. Mér var nett sama og fékk að taka tvo hringi í götunni. Því miður var hvorki Bjögga né Hildur út að leika. Pabbi tók hjólið inn í skúr og kláraði það sem hann þurfti að gera. Eftir það fór ég varla af þessu hjóli. Mér þætti svo vænt um það og ég stækkaði um helming við að hjóla á því. (Treystið mér, það munaði um allt þegar marður var/er svona dvergur). Montaði mig við alla sem sáu til mín. Hápunkturinn var þegar Valgerður mamma hennar Hildar kallaði meira segja til mín af bílastæðinu og spurði hvort ég væri á nýju hjóli. Mér fannst ekkert smá gaman, að meira segja fullorðna fólkið tæki eftir nýja hjólinu mínu.

Það var einhverjum dögum seinna að ég fór að velta fyrir mér hvað varð um græna hjólið. Mig langaði að lána það einhverjum krakkanum sem vantaði hjól. Þá sagði mamma mér að ég væri að nota það, pabbi hefði bara gert það fínt fyrir mig. Það rann upp fyrir mér þarna, pabbi minn er greinilega algjör snillingur. Ég held ég hafi aldrei nokkurn tíman verið jafn montin af nokkrum hlut í minni eigu.

Hvernig get ég fundið hjól sem ég er sátt með, þau blikna öll í samanburði við gamla hjólið mitt!

Svona í lokin verð ég að taka það fram að rauðu höldin voru að sjálfsögðu gerð með rauðu rafmagnsteipi. Þeir sem þekkja föður minn vita að það er ekki til það vandamál sem hann getur ekki lagað með rafmagnsteipi.

..make sure to wear some flowers in your hair!

2007-03-13T17:48:00.000+01:00

Ég kíkti til San Francisco í vinnuferð. Þetta var nokkuð þétt og afdrifarík ferð. Held ég listi bara upp það sem ég gerði, ætla ekki að láta ykkur leiðast yfir risa ferðasögu.

Vann nýjan Nokia N73 í happdrætti (sem var svo riggað að það var ekki fyndið, en ég er sátt með símann þannig að ég segi ekki orð)

Var boðið í heimsókn í höfuðstöðvar Google og fékk mér boozt á booztbarnum og kíkti á aðstæður... ekki slæmt að vinna þarna.

Kíkti í kokteil partí til Second Life

Hitti gaurinn sem bjó til Tetris og tók mynd af mér með honum (á nýja símann)

Fór í það rosalegasta kokteil/networking boð sem ég hef lent í. Það var með goth/SM þema. Það setti mark sitt á marga, og þá helst á bakið á fólki. Ég slapp þó.

Keypti mér krúttlegustu myndavél í heimi, hún tekur svona myndir...

Slutstation

2007-02-20T10:15:00.000+01:00

Sakna meira segja neðanjarðarlestarinnar...

Skoðið fleiri flottar myndir hér.

Rolling stones?

2007-02-20T00:51:00.000+01:00

Erum búin að koma okkur fyrir í krúttlegri íbúð með áhugaverðum nágrönnum nálægt háskólanum og verðum hér þangað til við kaupum okkur íbúð.
Sjáumst!

P.s. búin að taka myndir af hárinu, þarf bara að sækja þær heim til pabba!

Kominn heim

2007-02-10T18:46:00.000+01:00

Þá er komið að því. Ég, Jón Grétar, keypti mér flugmiða heim til Íslands á miðvikudaginn síðasta og var bara kominn heim á klakann á fimmtudaginn í síðustu viku. Ég á reyndar eftir að skrifa seinnihlutann af verkefninu mínu og sinna örfáum verkefnum tengdum skólanum, en sé alveg fram á að geta sinnt þeirri vinnu hérna heima á Íslandi.

En, semsagt, í stuttu máli: Ég er fluttur búferlum og við Elísabet orðnir Íslendingar á ný, hvað þjóðskrá varðar.

Myndband af netinu

2007-01-28T13:10:00.000+01:00

Hvernig er þetta hægt, nokkuð vel af sér vikið

Black Sheep

2007-01-21T12:56:00.000+01:00

Jæja, þá er það nýjasta sköpunarverk kvikmyndasmiða Nýja-Sjálands. Varð bara að deila þessu með ykkur. Athugið að þetta myndskeið er ekki hæft sýningar fyrir þau yngstu, enda hryllingsmynd með smá splatteri.

Kominn aftur

2007-01-17T09:15:00.000+01:00

Jæja, þá er maður kominn aftur út. Bara ég þó, Elísabet er heima á Íslandi og ég kom hingað út til að klára lokaverkefnið mitt (ef það hefst í þessum mánuði) og pakka saman búslóðinni okkar. Dvölin heima yfir áramótin var rosalega fín, hitti marga en þó færri en maður hefði vonað, borðaði góðann mat og skaut upp nokkrum rakettum. Jæja, ætla að skella mér í skólan, blogga meira seinna.

Hvalkjöt á diskinn minn?

2007-01-11T12:49:00.000+01:00

Ég las þessa frétt áðan og komst ekki hjá því að velta þessu aðeins fyrir mér. Get ekki annað en fundist pínu silly að berjast svona mikið fyrir því að fá að veiða hvali, urða svo þriðjunginn af þeim og sitja uppi með restina í frystir. Hvað ætli rafmagnsreikningurinn á þeirri kistu kosti?

Ég fékk hugmynd til að leysa þetta vandamál, hún er afar ammerísk og grænfiðrungaleg. Við stofnum heimasíðu og samtök sem snúast um að bjarga hvölum. Við stofnum SOS hvalaþorp. Stofnum heimasíðu og seljum fólki mánaðarlegar áskriftir af því að halda hvölunum á lífi. Fólk fær svo sendar myndir og gps staðsetningar af hvölunum sínum. Kristján Loftsson getur svo fengið að stjórna þessu batterí og hann getur þá brunað um Faxaflóann á hvalskipunum sínum og skotið GPS staðsetningartækjum í hvalina. Svo mun þetta fólk allt vilja bruna til Íslands til að skella sér í hvalaskoðun á Húsavík með það fyrir augum að fá að fá kannski að sjá litlu dúlluna sína.

100 tonninn í frystukistunni hjá honum Kristjáni verða svo send til Bíafra. Mér skilst að þeir fúlsi ekki við hvalkjöti þó allir aðrir geri það.

Ísland, home sweet home

2007-01-02T15:38:00.000+01:00

Jæja, þá erum við Elísabet komin til Íslands. Við komum reyndar rétt fyrir áramót þannig að við náðum að sjá raketturnar og áramótaskaupið. Við erum búin að vera upptekin við að koma okkur fyrir í gestaherberginu hjá tengdó, sem eru svo ótrúlega næs að leyfa okkur að gista hjá sér á meðan við leitum okkur að íbúð. Við erum búin að setja "official date" á heimflutninginn, því ég fer aftur til Svíþjóðar þann 14. Jan 2007 og kem aftur í lok janúar. Þá verður búslóðin okkar komin í gám á leið til Íslands.

Gleðileg jól!

2006-12-25T12:15:00.000+01:00

Elsku vinir og fjölskylda nær og fjær!
Við óskum ykkur gleðilegra jóla og hlökkum til að hitta alla þegar við komum aftur til landsins. Aðfangadagskvöld var alveg yndislegt og steikin hjá Jóni alveg guðdómleg, ég fæ vatn í munninn þegar ég hugsa um hana. Við vorum rétt að skríða á fætur og nú er planið að hlamma sér í sófann með sæng og í jólanáttfötunum og lesa bók og borða Nóakonfekt. Klukkan þrjú ætlum við svo að kikja í hangikjöt hjá Sveinku og Gumma.
Þökkum fyrir allar góðar kveðjur og jólapakkana!
Söknum ykkar!
Jóla-Jón og Jóla-Beta

Þorláksmessuhugleiðingar

2006-12-24T00:39:00.000+01:00

"Tadamm,damm,damm,damm, ég vil rjúpu, tadamm,damm,damm,damm, ég vil rjúpu". Ég er að hlusta á Þorláksmessutónleika Baggalúts á netinu og við höfum það bara nokkuð kósí. Þetta hefur verið sá allra stresslausast jólaundirbúningur sem ég hef haft reynslu af. Ég er þekkt fyrir að vera yfirleitt á síðustu stundu, en núna er bara allt reddí, "sjö, níu, þrettán", *bank,bank*. Íbúðin er orðin hrein og skreytt, jólatréð stendur skínandi inn í stofu hlaðið glingri, jólapakkarnir undir trénu og maturinn í ísskápnum. Í kvöld erum við búin að hlusta á jólakveðjurnar á Rás 1, horfa á jólabíómynd, drekka jólaöl og núna sit ég hérna og bíð eftir að síðustu smákökurnar mínar komi úr ofninum. Ég hafði ekkert meira að gera í jólaundirbúningnum þannig að ég ákvað að skella í einn umgang. Þessar kláruðust nefnilega um síðustu helgi, þannig að það var alveg komin tími á að baka fleiri. Svo erum við búin að versla jólanáttföt á hvort annað og erum orðin alveg sett í bíómyndagláp og nammiát næstu daga. Hver veit, kannski skellum við einni náttafatamynd hérna inn! En ódýra jólatréð okkar stendur sig eins og hetja og ég er orðin alveg ástfangin af því. Þessu tré verður pottþétt dröslað með til Íslands.

Við fengum náttla enga skötu til að borða í dag. Jón gerði sitt besta í að bæta okkur það og eldaði bara þorsk í staðinn. Ég var bara nokkuð sátt þar sem skata er ekki sá siður sem ég sakna mest frá Íslandi. Hinsvegar saknar maður fjölskyldunnar afar mikið. Það er skrítið að vera í burtu frá öllum svona á jólunum og í jólaundirbúningnum. En ég held við lifum þetta svo sem alveg, notum bara skype og msn yfir jólin. Annars er jólaundirbúningar erlendis bara skemmtilegur verð ég að segja. Það verður fróðlegt að sjá hvar og hvernig næsti jólaundirbúningur verður hjá okkur.

I'm a lumberjack and I'm ok...

2006-12-20T00:27:00.000+01:00

Við fórum í dag að ná okkur í jólatré. Sem væri ekki í frásögur færandi nema hvað... það virtist ekki vera svo mikið úrval eftir og þó nokkuð orðið uppselt. Svona eru Svíar framtaksamir, skipulagðir og snemma í því (heyrir einhver kaldhæðnina?). Eníhú, við Jón röltum á milli búða og blómatorga til að leita að jólatré. Við enduðum svo á því að finna jólatré sem okkur leist ágætlega á, og það besta var að verðið var eins og við höfðum hugsað okkur (s.s. afar ódýrt) þó að tréð sjálft var ekki eins og við höfðum planað. En allt er nú hey í harðindum og ekki hægt að vera pikkí þegar er orðið lítið úrval. Þannig að heim drösluðumst við með tréð okkar í neðanjarðarlestinni. Jón bögglaðist með tréð undir forvitnum augum samferðamanna okkar á meðan ég sönglaði fyrir hann "I'm a lumberjack and I'm ok". Hann virtist ekki kunna meta sönginn minn mjög vel. Og upp fór tréð í íbúðina okkar og sómir sér vel inni í stofu (það var spurning um að koma því fyrir þar í horninu eða geyma það inn í sturtu yfir jólin).
Þetta glæsilega ekta gervijólatré er framleitt í Tælandi og er ekki nema 2,1 meter. Ég giska á að jólastjarnan muni snerta loftið hjá okkur þegar hún verður sett á. Við erum ennþá hálf flissandi yfir þessu über jólalega framtaki okkar.

Teknologie Magister Jón

2006-12-13T12:24:00.000+01:00

Dauði á autobahn-anum

2006-12-11T17:35:00.000+01:00

"Smökkum sörurnar,
mömmukökurnar,
makkarónurnar,
eplabökurnar.
Hvernig smakkast svo?
Þetta er dásamlegt.
Jahá, þá mest er nú gaman, ahaaa!
Að við skulum vera saman, ahaa!"

Ég sit hérna í rökkrinu í litlu sætu íbúðinni okkar í Stokkhólmi og raula þetta lag fyrir munni. Ég las bloggið hennar Möddu í gær og hef verið alveg húkkt með þetta lag á heilanum síðan. Hef oft heyrt það áður, en í gær límdist það alveg gjörsamlega.

Síðasta vika var pínu klikk. Ég ákvað á síðustu stundu að koma ekkert heim frá Þýskalandi og eyða helginni bara í Berlín og halda svo áfram til Stokkhólms. Ferðin var s.s. flogið til Frankfurt, keyrt til Nürnberg (reyndar á 220 km hraða, ég hélt ég myndi deyja þar og nú á autobahn-anum), keyrt til Munich, flogið til Hamburg, lest til Berlín til Tótu og Baldurs og svo loks flogið til Stokkhólms.

Helgin í Berlín var algjört æði. Tóta, Baldur, Örnólfur og Lena eru náttla svo frábær að það er ekki annað hægt en að skemmta sér með þeim. Við Tóta og Baldur fórum á Mr.Ping, afar merkilegan PingPong stað á föstudagskvöldið. Hrárri bar hef ég ekki séð, bara lofræstistokkur í loftinu, hálf málað gólf (það var ansi lítið eftir af málingunni) og pingpong borð á gólfinu. Í kringum borðið hljóp svo 40 manns í pingpong. Ef maður tapaði einu stigi, þá varð mar úr og þannig týndist úr hópnum þangað til að bara 3 voru eftir. Þá var sprett ekkert smá í kringum borðið. Ég var skítléleg í borðtennis, en þetta var rosa stuð fyrir því.

En mikið er heimurinn litill, þegar ég sit þarna inni þá kemur labbandi inn strákur. Þá var þetta bara Tommi LeMarque (afsakið mögulega nauðgun á eftirnafninu) sem var með mér í hönnun í Iðnskólanum. Frekar fyndið.. Næsta pleis sem við stefndum á var frekar töff bar sem ég man ekkert hvað heitir. En það kúla var að hann var settur upp eins og heimili. Mar gat sest í eldhúsið, eða borðstofuna eða setustofuna.

Laugardagurinn fór svo í smá búðaráp hjá okkur Tótu og kvöldið í kjúlla og Catan. Afar næs...

En núna er ég s.s. komin til Stokkhólms og er á leiðinni út að borða á Cophanjang með tengdó og Jóni. Þau eru mætt hingað til okkar til að vera á útskriftinni hans Jóns á morgun.

Mele Kalikimaka og sálufélagar

2006-12-05T01:10:00.000+01:00

"já, ég hlusta oft á svona spes jólalög, þú skilur" Við Anna vorum að spjalla í bílnum í dag á leiðinni á fund. Ég hélt áfram, "Já, pabbi keypti einhvern tíman voða fína jólageisladisk þegar ég var lítil og hann var spilaður út í eitt fyrir jólin. Við vorum nýbúin að eignast geisladiskaspilarann og það að eiga jólageisladisk var ekkert smá flott. Nema hvað, það voru svo spes lög á disknum að uppáhaldsjólalögin mín eru svoldið öðruvísi en annarra. Hefurðu heyrt Christmas in Killarney? En hvað með MeleKalikimaka?"

Ég hef alltaf átt mín sérstöku jólalög. Þau eru aldrei spiluð í útvarpinu fyrir jólin og eina leiðin til að hlusta á þau er að ná sér í þennan fína jóladisk hans pabba. Það hefur frekar oft verið hlegið að mér og hváð þegar ég byrja að syngja jólalögin mín "Mele Kalikimaka, is a thing to say, on bright hawaiian christmas day" eða "And Santa Claus, you know of course, is one of the boys from home".

Nema í dag, eftir að hafa raulað lögin fyrir Önnu, þá sagðist hún bara þekkja Mele Kalikimaka mjög vel. Ég hélt hún væri að grínast í mér og var handviss um að hafa hitt fyrir sálufélaga minn. Ótrúlegt, pabbi einhverjar annarrar hefur líka séð þennan disk í Japis fyrir 20 árum! Nema hvað, hún sagði mér að hún þekkti þetta lag því að það sé alltaf spilað svo mikið fyrir jólin niður i CCP.

Ef ég er ekki að vinna á réttum stað þá veit ég ekki hvað.

P.s. prófaði Nintendo Wii í vinnunni og það er algjör snilld! Það er ekki lítið sem maður lifir sig inn í tennis, þarf samt aðeins að vinna í bakhöndinni. Kolla veit hvað ég á við.

Síðasti dagur til að senda...

2006-12-02T04:29:00.000+01:00

Það er orðið ákveðið að við Jón munum halda jólin saman úti í Stokkhólmi. Ég fer út til hans um næstu helgi og mun vinna í fjarvinnu. Ef það er einhver sem langar að skella jólapakka eða jólakorti í töskuna mína þá er fólki það velkomið. Það er hægt að droppa því af á Breiðvanginum ef fólk vill. Þeir sem eru að spá í hvað addressan okkar er úti, þá er hún eftirfarandi:

Emmylundsvägen 5/302
171 72 Solna
Sweden

Annars var mikið fjör í liðinni viku. Daginn eftir síðasta blogg kom Jón Grétar heim og kom fjölskyldunni sinni á óvart. Það var ekkert smá gaman, þvílík og önnur eins svipbrigði hef ég bara aldrei séð! Svo var farið í sumarbústað og haft það kósí saman. Ferðin var alla staði yndisleg og við föndruðum heilan helling, svo voru bakaðar smákökur og randalína. Jón fór svo aftur á miðvikudag, og enn og aftur var leiðinlegt að kveðjast en ótrúlegt en satt að þá er þessu fjarbúðar-tímabili okkar að ljúka.

beta, beta, beta, betatest?

2006-11-22T00:18:00.000+01:00

Fólk sem ég hitti í tengslum við vinnuna finnst það vera fyndin íronía að heita Beta og vera að vinna í leikjabransanum. Erfitt að útskýra að þetta sé ekki "ingame" nafn heldur í alvöru stytting á nafninu Elísabet á Íslandi.

Annars er ég búin að eignast síamstvíbura í vinnunni. Það er hún Anna, hún er markaðstjórinn fyrir Bandaríkin og erum við orðnar alveg óaðskiljanlegar. Við sáum um Fanfestið saman og í framhaldinu af því þá urðum við svo mikið teymi að við göngum báðar undir nafninu "AnnaogBeta". Fólk er ekkert að pæla hvor er hvað lengur, ég er stundum kölluð Anna og svo öfugt. Eftir að hafa unnið svona mikið náið saman í gegnum Fanfestið þá tók það okkur svoldin tíma að venjast af því. Við áttum það til að elta hvor aðra um skrifstofuhúsnæðið, bara af gömlum vana því við vorum orðnar svo vanar því að vera alltaf á leiðinni á sömu fundina, eða á leiðina að tala við sama fólkið hvort eð er. Frekar fyndið þegar mar fór á auto-pilot og elti Önnu inn á einhverja skrifstofu án þess spá í því nánar. Anna var líka orðin svo vön því að hafa mig nálægt að ég heyrði af því að hún átti það til að hefja samræður við mig þó ég væri hvergi nálægt. Það keyrði þó allt um þverbak þegar við fórum saman að skoða íbúð um daginn. Okkur fannst við voða sniðugar, spurning samt hvort það sé ekki full langt gengið.

Við píurnar höfum tekið upp skemmtilega iðju, núna spilum við pool í vinnuni 1-2svar á dag. Markmiðið er að læra reglurnar og að verða nógu góðar til að eiga séns í einhvern í vinnunni... það er alltaf gott að hafa háleit markmið :)Við skemmtum okkur alla veganna konunglega og það er fyrir mestu.
Jæja, góða nótt allir saman. Ég er farin í háttinn. Það er langur dagur á morgun, og ég er viss um að ég eigi eftir að segja ykkur frá því seinna.

P.s.ég hef heyrt því fleygt að Anna gangi víst núna undir nafninu Alpha.

Jóla, hvað?

2006-11-19T23:42:00.000+01:00

"Snjókorn falla, á allt og alla, börnin leika og skemmta sér" Ég hummaði með um leið og ég reyndi að festa jólapappírinn utan um jólagjafirnar án þess að líma sjálfa mig fasta við. Tónlistinn frá Jólastjörnunni á netinu er ómissandi þegar mar vill komast í jólaskap, en ég var samt með nettan móral yfir því að vera taka svona forskot á sæluna. Mér fannst ég ekkert voðalega kúl.

Þegar ég vaknaði í morgun þá var allt á kafi í snjó (eins og hefur líklega ekki farið fram hjá mörgum). Ég fylltist strax feiknamiklu jólaskapi og ákvað strax að drífa í því að skrifa jólakortin eða pakka inn jólagjöfunum (eins og sumir muna þá var ég nefnilega búin að versla þær, magnað). En... út af ófærð þá var ekki svo auðvelt að skjótast út í búð að kaupa pappír né kort, þannig að mín leitaði bara að gamla pokanum sem mamma geymir, með öllum gömlum jólapappírnum sem alltaf á að nota en aldrei er notaður. Er ekki til svona poki á öllum heimilum? Svo dundaði ég mér við að pakka inn jólagjöfunum inn í pappír frá hinum ýmsu áratugum. Svo skreytti ég þá, stakk tungunni út á kinn og vandaði mig við að líma stjörnur, teikna, strá glimmeri og lita á pappírinni. Seinnipartinn stóð ég svo upp og leit yfir afraksturinn, og var bara nokkuð ánægð með árangurinn. Þarna var stór hrúga af allskonar pökkum, og enginn í eins pappír og undarlegustu skreytingar á þeim í ofanálag.

Næst á dagsskrá, jólakortin... einhverjar hugmyndir?

Hversdags rómantík

2006-11-19T02:34:00.000+01:00

Það er komið fram yfir miðnætti og ég sit hérna inni hita og ró meðan veðrið bylur úti. Nick Cave og slæma útsæðið hans er í græjunum og útsýnið út um gluggann er eitthvað þessu líkt.

Ég ætla sko ekki að blogga en...

2006-11-19T00:59:00.000+01:00

"Svússs, bamm, búmm..." Við sátum í myrkrinu og tróðum í okkur poppinu. Reglulega hrökk mar í kút og þess á milli litum við á hvort annað og sögðum "góður!". Við pabbi fórum nefnilega saman í kvöld á James Bond myndina. CCP var svo næs að gefa okkur miða á myndina og þar sem að spúsan mín er í Svíþjóð (CCP býður manni alltaf "with spouses"), þá bauð ég pabba með mér. Og myndin stóð bara alveg fyrir sínu, jafnvel frekar langt síðan mar sá svona góða mynd í bíó. En ég bjóst svo sem líka við alveg hræðilegri mynd. Kannski er skoðun mín svoldið lituð af því að andlitið á James Bond minnir núna meira á Austur Evrópskan veðurbarinn verkamann af Kárahnjúkum, en glæsimennnið Bond... En kroppurinn bætir nú eiginlega upp fyrir það. Held að herra Connery hafi aldrei verið í svona formi. Svona er ég nú grunn :) (róleg, róleg... Jón veit allt um það, enda óvenju myndarlegur maður á ferð).

Talandi um það að vera grunnur, ég komst að því í vikunni að ég er ekki meiri manneskja en það að ég er með útlitsfordóma. Það er kannski ekki smart að viðurkenna það, en ég held allir búi yfir fordóma en það mættu fleiri líta í eigin barm og viðurkenna það og þar með eiga möguleikan að takast á við fordómana sína. Ég s.s. hitti manneskju sem ég var búin að ímynda mér allt öðruvísi og þegar ég hitti manneskjuna í fyrsta skipti þá breyttist álit mitt á manneskjunni talsvert, og það var alveg ómeðvitað og óvart. Sem er ekki nógu gott, því ég var búin að vera í samskiptum við hana áður og hafði bara jákvæða reynslu. Svo þegar útlitið reyndist vera svoldið mikið langt frá norminu hérna á klakanum, þá ósjálfrátt hrökk ég við. En þar sem þetta er mitt vandamál ekki hennar, þá ætla ég að taka á mig rögg og hætta þessum útlitsfordómum. Allaveganna er hennar karakter ekkert minna yndislegur en hann var áður.

Mér finnst samt magnað hversu marga ég hef heyrt segja upp á síðkastið setningar sem hljóma sirka svona "ég er enginn rasisti, ég hef ekkert á móti útlendingum... vil bara ekki hafa þá hér og finnst að þeir eigi að vera heima hjá sér". Mér finnst alltaf fyndið þegar fólk heldur að það geti haldið einhverri staðhæfingu fram um sjálft sig (dæmi: ég ætla ekki að vera leiðinlegur) og í framhaldinu segir það akkúrat andstöðu þess sem það hélt fram (dæmi: en þú ert ógeðslega mikil tík). Þegar sumir ætla að halda einhverju fram sem það heldur að sé dæmt af öðrum á einhvern hátt, þá byrjar það að taka það fram að það sé ekki svo, en segir samt akkúrat það sem það ætlað sér. Eruð þið að fatta mig? Ég er ekki voða klár í að útskýra þetta, ég skal koma með nokkur dæmi sem ég hef heyrt í kringum mig.

"Ég ætla ekki pressa á þetta mál, en það þarf að afgreiða þetta strax" (ehhh jú... þú ert að pressa, own it!)

"Ég ætla ekki að vera leiðinlegur, en þú ert sko... blablabla" (ehhh... jú, sama hvort þú vildir það eða ekki, þú ert samt leiðinlegur með þessi kommenti, own it!)

"Ég hef ekkert á móti útlendingum, vil bara ekki hafa svona marga hér á Íslandi" (Ef þú hefðir ekkert á móti útlendingum, þá væri þér slétt sama. Ef þetta snýst um vinnu fyrir Íslendinga, þá ættirðu að vera á móti framkvæmdaleysi íslenskra stjórnvalda þar sem þau hafa ekkert gert til stöðva innflutning á erlendu vinnuafli né að hjálpa því fólki sem flytur til Íslands í að aðlagast samfélaginu. Fyrir mér hljómar þetta eins og "Ég er ekki rasisti, ég bara þoli ekki svart fólk")

og svo einn klassískur í endann...

"Ég hef ekkert á móti samkynhneigðu fólki, bara skil ekki þessa athyglissýki" (Ef þú hefðir ekkert á móti þeim, þá væri þér slétt sama. Ein skrúðganga á ári skiptir ekki máli, ef þú ert á móti athyglissýki beindu þá gagnrýninni að íslenskum pólitíkusum eða fólkinu í Séð og Heyrt)

Vááá... ég var að lesa þetta yfir og nettur pirringur í gangi í kvöld hjá mér... úpps, hehehe. Jæja ég vona að þið fyrirgefið mér nöldrið. Og svo í lokinn ætla ég ekki að vera óviðeigandi, en það er greinilega seríús PMS í gangi :)
Lofa að vera sætari næst!

Hérastubbur bakari og bakaradrengurinn

2006-11-16T21:45:00.000+01:00

Það hefur margt breyst á síðustu mánuðum hjá manni. En sumt breytist aldrei, það er aldrei skortur á hjálparkokkum ef það á að búa til súkkulaðiköku. Ég og pabbi vorum að enda við að baka Franska súkkulaðitertu og fór framleiðslan fram úr björtustu vonum. Enda má svo sem ekki búast við öðru þegar hjálparkokkurinn hefur starfsreynslu úr bakaríi. Tæknin sem sýnd var við framleiðsluna var bara nokkuð góð og fátt hefur gleymst í gegnum árin. En þegar það heyrðist niðurbælt bölv vegna þess að tæki og áhöld í eldhúsinu hefðu á furðulegan hátt gufað upp, þá er ég ekki frá því að ég hafi heyrt móður mína flissa fram í stofu.
En inn í ofnin fór fyrirtækið og nú bíðum við spennt fylgjumst með því að 40 mínúturnar líði.

Fyrir ykkur sem hafa undrast yfir því hvað hafi orðið um mig þegar ég fluttist til landsins, að þá er EVE Fanfest nú lokið og því má fólk búast við því að ég fari að svara símhringingum og jafnvel það sem verra er...ég gæti farið að heimta að fara hitta fólk.

... en þú mátt kalla mig magister Elísabet

2006-10-31T20:58:00.000+01:00

Ég kom heim í gær frá Stokkhólmi eftir alveg dásamlega helgarferð með pa og ma. Það var líka æðislegt að fá að hitta Jón og eyða smá tíma í hreiðrinu okkar. Við höfðum það alveg ferlega gott, átum góðan mat og áttum góðar stundir. Pa og ma fengu íbúðina hjá henni Huldu og ég og Jón kúrðum saman í okkar íbúð. Aðaltilgangur ferðarinn var þó sá að útskrifast og gerðist það á föstudaginn. Það var alveg frábært, bæði flott athöfn og ferlega skemmtileg matarveisla á eftir. Þegar fólk er komið upp á stóla í partíum þá flokkast það sem nokkuð hresst á mínum mælikvarða (þó að stóla-standeríið sé einungis vegna undarlegra söngsiða sænskra stúdenta).

Í ferðinni tókst mér síðan að afgreiða flest allar jólagjafirnar, ekkert smá næs. Það var samt ferlega leiðinlegt að kveðja Jón, þó að mar ætti að vera komin í æfingu. En maður verður bara að horfa á björtu hliðarnar og hugsa með sér að það er lúxusvandamál að hafa einhvern til að sakna, sérstaklega þegar maður veit að við hittumst bráðum aftur.

Beta og pólítíkin

2006-10-25T19:39:00.000+02:00

Nú kemur hún Elísabet og foreldrar hennar til Stokkhólmar á morgun. Við ætlum að fara svo út að borða annað kvöld og skoða borgina. Tengdapabbi hefur reyndar komið nokkrum sinnum áður í heimsókn, en tengdamamma er að koma í annað sinn síðan við fluttum út. Síðast þegar foreldrar Elísabetar komu hingað í heimsókn, þá bjuggum við í elliheimili/stúdentaíbúð á Tyska Bottens Väg í Nockeby. Það er nú orðið asni langt síðan það var, þannig að það verður örugglega gaman að skoða borgina.

Annars er maður búinn að vera mikið að fylgjast með atburðum síðastliðinna daga á Íslandi, aðallega með því að lesa fréttir á þeim arfaslöku vefsíðum visi.is og mbl.is. Það er alveg magnað hversu einfaldir þessir fréttamenn eru, vinnubrögðin eru svipað öflug og viðgengust í skólablaðinu sem kom einusinni út þegar ég var tíuára. Eini munurinn, stafsetning og málfræði innifalið, var sá að það blað var ljósritað á kennarastofunni en ekki netlæg fréttaveita. Annars er hægt að gefa út heila bók um bresti þessara rita, en ég held að flestir sem lesa þetta viti nákvæmlega um hvað ég er að tala. Sennilega er þetta afleiðing skorts á mannafli, þó væri skemmtilegra ef þeir gerðu bara copy-paste beint frá ap fréttastofunni, þá væru staðreyndirnar allavega réttar.

Ég vil ég aðeins impra á íslenskum pólitíkusum. Ég les oft pistla eftir hinn og þennann á netinu og á stundum ekki orð yfir því hversu miklir amatörar þeir eru. Skiptir þar engu máli hvaða flokk viðkomandi stjórnmálamaður er, mér sýnist jafn stórt hlutfall af amatörum í öllum flokkum. Besta leiðin til að þekkja amatör í stjórnmálum er að sjá að um leið og einhver finnur eithvað að honum, þá reynir hann að drepa málinu á dreif með því að andskotast út í pólitíska andstæðinga sína, og svo kunna pólítíkusar ekkert í rökfræði, það að hinn sé ekki að standa sig er engin ástæða fyrir því að þú standir þig eithvað betur, afleiðing verður að fylgja orsökum annars er röksemdarfærslan bara froða. Gott dæmi eru nýuppgötvuð símhlerunarmál kaldastríðsins þar sem stærsta issuið er orðið hvort að þeir sem símarnir voru hleraðir á hafi fylgst með öðrum aðilum. Hvað á það að þýða, er það eithvað minni glæpur að fremja glæp á glæpamanni...

Jæja.. hættur í bili, ætli ég sé ekki bara eithvað pirraður því það er ekkert í imbannum og ég er búinn að vera með einhverja flensu í viku. Verð hressari í næsta bloggi.

The greatest band of all times ... with a movie

2006-10-23T13:02:00.000+02:00

Rosalega er ég slappur að blogga

2006-10-21T14:18:00.000+02:00

Jæja gott fólk, það er orðið nokkuð langt síðan ég bloggaði síðast. Elísabet bloggar venjulega og eins og tryggir lesendur hafa tekið eftir þá er ég latari en allt latt við að blogga. En nú ætla ég að spreyta mig á stuttum pistli sem lýsir því nokkurn vegin hvað dregið hefur á daga mína í Stokkhólmi.

Ég fór á fimmtudaginn síðasta til Madríd að hitta dygga starfsmenn CCP. Það var þó einn starfsmaður sem ég hafði langt um meiri áhuga á að hitta en hina, (sorrý Kiddi, ekkert persónulegt) og það er hún Elísabet. Enda hittumst við ekki á hverjum degi þessa dagana. Það var svo hörku mikið stuð í Madríd og mikið djammað, enda margir CCP starfsmenn mjög sprækir, og minnti stemmingin mig óneitanlega á vísindaferðirnar í H.Í. Ég var þó alveg búinn að gleyma því hvernig spænska menningin er, og kom sú upprifjun skemmtilega að óvart.

Í dag er Elísabet á ferðinni í Þýskalandi að markaðsetja nýtt spil sem CCP er að gefa út, og ég sit heimavið með smá kvefpest sem ég fékk í Madrid og vinn í lokaverkefni nr. 2. Verkefnið gengur vel og fer kvefpestin vonandi að rjúka úr mér bara hvað úr hverju.

Næst á dagskrá er svo útskrift hennar Elísabetar úr Markaðsakademíunni en hún á sér stað í lok næstu viku. Þá er ég að tala um hátíðarkvöldverð og ræðuhöld og annað fínerí. Allavega, ég vona að ég hafi dug í að blogga eithvað á næstunni og þakka ég áheyrnina að þessu sinni.

Stiklað á stóru

2006-09-22T19:19:00.000+02:00

Vá hvað það er hefur mikið gerst síðan við skrifuðum hérna síðast. Síðan þá hefur SVO margt gerst. En svona til að stikla á stóru þá hefur eftirfarandi gerst:

-Við héldum kveðjupartí (takk allir, þið eruð sætust!)
-Ég flutti til Íslands og við byrjuðum í fjarbúð
-Ernir flutti inn til Jóns í 2 vikur
-Ég eyddi viku í Þýskalandi á stærstu tölvuleikjasýningu í Evrópu
-Jón fór í próf
-Ég átti afmæli
-Jón byrjaði á mastersverkefninu sínu
-Jón kom í heimsókn til Íslands
-Við keyptum bíl
-Ég fór til Stokkhólms til Nonna
-Við fórum saman til Malmö á Nordic Game 2006 (og skemmtum okkur rosalega)
-Björn flutti inn til Jóns og verður í nokkra daga

Það var voða leiðinlegt að kveðja Nonna í Malmö en við hittumst bráðlega aftur, næst verður það í Madrid 12. okt.

Ég verð svo með gamla númerið mitt á Íslandi.

Svo lítið og sætt

2006-08-10T14:10:00.000+02:00

Ég og Jón vorum í partý hjá Malin um daginn og ég lenti í því að hinir og þessir vildu endilega rökræða mastersverkefnið okkar Malinar við okkur. Þessi áhugi þeirra kom mér þó nokkuð í opna skjöldu, en það kom svo í ljós að margir fjölskyldumeðlimir og vinir Malinar höfðu í alvörunni lesið verkefnið okkar. Mér datt nú bara ekki í hug að fólk hefði áhuga á því. En eníhú... ef fólk hefur áhuga á að kíkja á það þá er ykkur velkomið að hafa samband við mig. Okkur er sagt að verkefnið sé bara nokkuð áhugavert og ekki á "ravisn'travis" tungumáli vísindanna, svo er það líka svo lítið og sætt :)

Smá StarWars

2006-08-04T18:20:00.000+02:00

Skýrslan

2006-07-30T23:21:00.000+02:00

Vá, hvað það er langt síðan við skrifuðum síðast. Þegar líður svona langt á milli þá fær maður hálfpartinn kvíðakast yfir að skrifa um allt það sem á daga okkar hefur borið.

Eftir allar sukk og grillveislurnar í júní þá fórum við með Sveinku, Gumma og Ragnhildi litlu í sveitina í Arboga til Grétars frænda míns, til að halda upp á Midsommar. Það var alveg dásamlegt og þvílíkt skemmtilegt. Við átum þvílíkt mikið af góðum mat (þar á meðal sænska midsommar máltíð, nammi namm...), sólbrunnum í sólinni, sáum kameldýr og klöppuðum hestum og kistum, þau hin fóru á fjórhjól (ég var heima og eldaði Enchiladas í hádegismat, sem var svo snætt út í garði), skutum upp rakettunni hans Jóns, það var sungið fyrir okkur sænskar snappsa-vísur og svo fórum við á róbotasafn. Ferðin var í alla staði hin mesta snilld og ég mæli með því að þið kíkji á myndirnar hjá Sveinku og Gumma þar til við setjum okkar inn.

Eftir middsommar hátíðina miklu skellum við Jón okkur upp í Dalana en þar var Sigurrós að spila á stað sem heitir Dalhalla. Dalhalla er risastór og glæsileg grjótnáma sem nú er notuð sem tónleikastaður. Við leigðum okkur bíl og keyrðum þarna upp eftir, gistum svo í litlum kofa og fórum á tónleikana. Þeir voru að sjálfsögðu algjör snilld og Dalhalla er afar magnaður staður. Djúp náma með sviði fljótandi á vatni í botninum. Þið getið skoðað Dalhalla nánar hér. Á leiðinni tilbaka þá stoppuðum við Jón og kíktum á Dalahestinn mikla. Þið fáið vonandi að sjá myndir af honum bráðlega.

Eftir Sigurrósar tónleikana var komið að Íslandsferð. Á Íslandi tóku við nokkrir dagar af vinnu fyrir mig og svo var brúðakaupið þeirra Rósu og Viðar þar sem ég hafði tekið að mér að vera veislustjóri. Athöfnin var afar falleg og veislan alveg stórskemmtileg. Það voru þreyttir en sælir veislugestir sem skriðu heim til sín um sjöleytið um morgunin.

Um leið og við vöknuðum var komin tími á að skutlast austur fyrir fjall þar sem okkur hafði verið boðið í sumarbústað með fjölskyldu Jóns. "um leið og við vöknuðum" var seint eftir hádegi sökum skemmtilegs brúðkaups en þegar við mættum í bústaðinn beið okkar rosaleg nautasteik að hætti Gaua. Smjatt, smjatt... hvergi fær mar eins góðar steikur eins og hjá Gaua! Dagarnir í búðstaðnum liðu í mikilli afslöppun og pottaferðum, afar gott líf!

Þegar við komum aftur í bæinn var okkur boðið í afmæli til hennar Önnu. Partíið sem byrjaði afar settlega með máltíð í nettri fjölskyldu stemmingu tók þó afar skarpa beygju þegar Anna opnaði pakka með Singstar í. Í byrjun þá heyrðist "nei, ekki ég, guð ég kann ekki að syngja" "nei biddu einhvern annan". Það leið þó ekki á löngu þar til það fór að heyrast "nei mar, þú ert búin að syngja tvö lög í röð. Nú er komið að mér" (read as... koddu með mækinn tíkin þín!) Eigum við ekki bara að orða það þannig að löggan hefur sjálfsagt átt erfitt með að halda andlitinu alvarlegu þegar þeir komu að kvarta yfir hávaða.

Síðan við komum út hafa svo dagarnir farið í afsleppelsi og sólböð. Við fórum reyndar út á Drottningarhólm í vikunni og ég mæli með því við alla sem hafa ekki gert það. Svo erum við búin að uppgötva að útisundlaugin hérna fyrir neðan (niðri við vatn) er með ókeypis inn og hún er því óspart notuð þessa dagana. Æðislegt að geta bara rölt nokkrar mínútur og geta legið í sólbaði og dýft sér svo í laugina þess á milli. Ég sagði einmitt við Jón í dag að mér liði eins og á hóteli, mar væri bara með sundlaugin og sólbaðsaðstöðuna rétt hjá sér. Ég keypti mér meira segja sundgleraugu til að geta tekið nokkra metra í lauginni.

Kvöldin hafa hinsvegar farið í merkilega iðju og ég held að við getum seríúslí farið að flokkast til alvarlegra njarða. Við situm á kvöldin og spilum saman EVE. Og það merkilega er að það er ekki út af vinnunni sem ég geri þetta... við byrjðum að prófa og svo er þetta svo ótrúlega ávanabindandi að við erum gjörsamlega húkkt. Sem betur fer erum við bæði í þessu, annars myndi Jón ekki ná neinu sambandi við mig á kvöldin!

Komin á klakann

2006-07-06T15:11:00.000+02:00

Jæja, þá erum við komin á klakann í stutta heimsókn. Við komum síðasta mánudag og förum aftur til Stokkhólms þann 17. Alltaf gaman að koma heim og hitta fólkið, ég hef ekki hitt fjölskylduna síðan um jólin, og margt hefur breyst í Hafnarfirði, ja, ef ekki bara í allri Reykjavík og nágrenni hennar. Allstaðar er verið að rífa gömul hús til að byggja ný og betri, verið að vinna í vegum og samgöngumannvirkjum og nýjar verslanir að skjóta upp kollinum. Alltaf gaman að sjá eithvað nýtt.

Ps. Við erum með gömlu símanúmerin ef einhver vill ná í okkur :)

Yndisleg vika og gamlar syndir

2006-06-18T00:48:00.000+02:00

Ég og Jón erum búin að hafa það svo gott þessa vikuna að þið trúið því bara ekki. Á þriðjudag vorum við í mat hjá Ragga og kó, á miðvikudag var okkur boðið í þvílíka steik hjá Sveinku og Gumma, í gær fórum við í þvílíkt skemmtilegt strandar pikk-nikk/innflutningsgrill hjá Kollu og Andra. Þar var þvílíkt gaman og við skemmtum okkur konunglega. Fólk synti í vatninu, svo var grillað og skotið upp rakettunni hans Jóns... og omg hvað hún fór langt upp!!!
Þannig að heilsan var ekki upp á svo marga fiska í dag, en hún Dagný tók að sér að bjarga því og bauð öllum í 17. júní kaffiboð með öllu tilheyrandi og landsleiknum líka.

Ég er búin að sitja sveitt við að reyna setja inn fleiri myndir þannig að hér eru komnar inn nokkrar gamlar syndir.

Stokkhólms gellu partí
Afmælið hennar Kollu
Grillpartí hjá Hrannari

Jibbíííí!!!

2006-06-15T21:17:00.000+02:00

Frú Marianne Nilsson, leiðbeinandinn minn, hringdi í mig eldsnemma í gærmorgun. Hún var út á "landstället" (sem ég held að þýðist sem annaðhvort sveitabær eða sumarbústaður)og hafði víst flett mér upp á netinu. Mundi eftir þessu íslenska nafni sagði hún. Svo sagði hún að henni fyndist meistaraverkið alveg frábært og vildi bara segja okkur að hún ætlar að gefa okkur VG!!! Jibbbííííííí!!!

P.s. það eru komnar inn myndir úr kajakferðinni og svo nokkrar ljósmyndir sem ég hef verið að leika mér að taka.
P.p.s VG er hæsta einkunn

Summertime, and the living is easy...

2006-06-12T22:29:00.000+02:00

"Summertime... and the living is easy". Alveg finnst mér þetta lag vera undirspilið þessa dagana. Þegar ég heyri þetta lag þá næstum því finn ég hvernig sólin skín miskunnarlaust og söngkonunni er svo heitt að hún varla orkar að syngja lagið. Það er einmitt þannig sem okkur líður núna. Það er búið að vera svo rosalega heitt hérna, og það á ekkert rosalega vel við svona "ginger" eins og mig. Við Jón berjumst við sitt hvort vandamálið, ég reyni að halda mig í skugganum svo ég brenni ekki, en Jón er að berjast við bóndabrúnkuna. Það þarf bara að öskra "sól", þá tekur hann lit og þessa dagana þá má hann ekki stinga nefinu út án þess að fá nýjar línur á kroppinn. Ætli það sé hægt að fá stuttermaboli sem hleypa sólskininu í gegn?

Við fórum svo út í dag og versluðum okkar hina fínustu viftu, enda var hitinn í íbúðinni okkar fullmikill. Klukkan er núna hálf ellefu um kvöld og hitinn er 28°, þannig að þið skiljið að viftann er algjörlega nauðsynleg fjárfesting. Veðurspáin er svo "það sama" áfram út mánuðinn.

Tímamót!

2006-06-08T14:01:00.000+02:00

Í morgun gerðist sá merkilegi hlutur að Meistaraverkinu, í allri sinni dýrð, var endanlega skilað inn. Hér með er minni skólagöngu, vonandi, endanlega lokið.

KTH próftökumeistari 2006

2006-06-07T11:30:00.000+02:00

Jæja, var að koma heim úr prófi, kom við í búðinni að kaupa smá í matinn. Þegar maður er búinn að vera svona lengi í próflestri þá er maður búinn að borða allt úr ísskápnum, átti ekkert eftir nema parmesan ost, sultu og sinnep... gat ómögulega mixað það saman í almennilega máltíð þannig að það var fínt að kaupa eithvað meira. Allavega, hlakka mikið til á föstudaginn því þá er síðasta prófið mitt í bili og Elísabet kemur heim :D

Annars las ég það á textavarpinu í hjá SVT að Geir H. Haarde er orðinn forsætisráðherra, til hamingju með það Geir. Spurning hvort það sé nokkuð spennandi að vera forsætisráðherra á þessum síðustu og verstu tímum, enginn annar virðist nenna því...

Einnig í fréttum, Friðrik Sophusson, forstjóri Landsvirkjunar, á fín ummæli í þessari gein hér á mbl.is. Í lokin opinberar hann vanþekkingu sína með því að slá því fram að vatnsaflsvirkjanir vinni móti hlýnun andrúmsloftsins (myndun gróðurhúsalofttegunda), en til að gera það þyrfti vatnaflsvirkjunin að binda gróðurhúsalofttegundir eða kæla loftið. Síðast þegar ég vissi gerðu þær hvorugt, og eru þær því hlutlausar. Ef að þetta væri rétt sem hann segir, gætum við byggt vatnsaflsvirkjanir út um allt og kælt andrúmsloftið... eða hvað?

Jæja, silfri jóns lokið í bili :)

Fréttir frá Stokkhólmi

2006-06-06T13:20:00.000+02:00

Jæja, nú er Elísabet farin heim að vinna, ég sit hérna einn og yfirgefinn í Stokkhólmi að læra fyrir próf. Sem betur fer kemur betri helmingurinn aftur út þann 9. þessa mánaðar. Við ætlum að eyða svo sumrinu saman á einhverju flakki. Það er búið að vera hörku stuð hérna í Stokkhólmi, mamma og pabbi komu í heimsókn tveim dögum eftir að Elísabet fór til Íslands, og stoppuðu í nokkra daga. Við skoðuðum Stokkhólm og njutum lífsins. Stoppið í Stokkhólmi var síðasta stoppið þeirra á ferðalagi sem þau fóru í með lögreglukórnum . Þau fóru til Finnlands, Rússlands, Eistlands og Svíþjóðar og það var víst heljarinnar stuð. Heimsóknin var fín, það eina sem við lentum í var að vindsængin okkar betu, sem ég ætlaði að krassa á var sprungin, og lak öllu loftinu, svo ég svaf bara í sófanum (mamma og pabbi fengu að gista í rúminu mínu). Ég rifjaði því upp síðasta skipti sem ég lánaði vindsængina, sem var til tveggja félaga minna sem voru með "sleep over" ... eithvað hefur nú gengið á, förum ekki nánar út í það hér :)

En annars gengur lífið bara sinn vanagang hér, prógrammið er eftirfarandi:
a) vakna
b) borða
c) læra
d) while (!(klukkan == 10))
goto b)
e) sofa
f) goto a)

En svo lendir forritið stundum í því að krassa og ég fer að lesa eithvað á netinu... hmmm, já eða blogga. Jæja, best að snúa sér aftur að lærdómnum. Próf á morgun og svo síðasta prófið þann 9. þessa mánaðar. Um að gera að taka það á sprettinum.

Já og til hamingju með daginn pabbi :)

Hress vika

2006-06-03T14:42:00.000+02:00

Þetta er búið að vera hin hressasta vika hjá mér. Það er greinilega líf og fjör hjá fólkinu í CCP og það er búið að vera bara frekar gaman. Í gær var mér boðið með þeim í ferð á flúðir sem hófst á hádegi. Frekar næs, maður gat valið um fjallgöngu, golf eða hestaferð og ég skellti mér á fjallið. Svo var veitt ótæpilega af viskí og bjór og svo var setið í sólinni og notið lífsins.
Það er líka búið að vera rosa gaman að hitta fjölskylduna og vini og borða íslenskan mat og nammi. Skrítið samt hvað maður saknar Nonna mikið, kannski ekki svo... enda erum við búin að vera síamstvíbbar í næstum tvö ár. Ég er vön að hafa hann í seilingafjarlægð frá mér og ég held að meðaltali hefur ekki verið meira en 2 metrar á milli okkar, sem er samt líklega vegna þess að íbúðin okkar er svo lítil... hún er svo mikið krútt!
Núna var ég að klára hluta af meistaraverkinu (ég held mig við þetta orð, ég fæ ekkert annað tækifæri til að nota þetta orð með réttu) og vonandi fer þetta þá að klárast.

Og núna! Ætla ég að drífa mig með familíunni út í göngutúr, mig grunar að það verði Búrfellgjá að þessu sinni.
Sjáumst!

P.s. nú þurfum við bara að fá Jón til að skrifa hvað hann gerði í vikunni!

Markaðstjóri fyrir evrópu

2006-05-29T21:03:00.000+02:00

Jæja, þá er ég "back on the road again" og er komin aftur til Íslands. Ég var sem sagt við að ljúka fyrsta starfsdeginum mínum sem markaðstjóri fyrir evrópu, hjá fyrirtæki sem heitir CCP. Ég verð nú samt bara þarna fram til 9. júní og þá fer ég aftur til Svergie og kem svo aftur í fullt starf í haust. Þetta er s.s. bara smá intro fyrir mig.

Til hamingu! Hvað er málið með þessa fullu Svía?

2006-05-25T23:50:00.000+02:00

Jæja, við vorum að koma tilbaka frá Ragga og fjölskyldu. Maður getur víst kallað þau fjölskyldu af fullri alvöru, þar sem þau eru búin að eignast myndarlegustu stelpu (fyrir þá sem hafa hægan fattara, myndin er ekki af henni). Það var gaman að hitta þau og barninu leið vel, við tókum með okkur litla vöggugjöf og sænska prinsessu-tertu að mér skilst. Svo ákváðum við að skella okkur heim um klukkan 11, þá fyrst hófust ævintýrin. Lestin var pakkfull af "hjólhýsahyski" á leiðinni heim af poppaganda, við vorum svo "heppin" að rétt ná að troða okkur inn í lestina þar sem fyrir voru sænskir nemar, í góðri sveiflu, sem voru svo vinarlegir að henda í okkur bjórdós (fullri) þegar við stigum af... Greyið Elísabet þarf að setja jakkann sinn í þvott og allt, mér hefur aldrei langað jafn mikið til að segja einhverjum til syndanna, verst að ég hef takmarkaðann orðaforða til verksins... :(

Ég hef þá nú grunaða um að hafa ætlað að hitta einhvern annann með dósinni, en fyrr má nú rota en dauðrota. Það var líka ekki hátt á þeim risið þegar þeir áttuðu sig á því að þeir höfðu kastað dósinni í minnsta kvennmanninn í allri lestinni. Þeir minntu mig óþægilega mikið á hóp gamalla grunnskólafélaga (sem ætla aldrei að fullorðnast). Héðan í frá blæs ég á allar fullyrðingar þess eðlis að græna og rauða línan séu öruggari/betri/traustari línur en hver önnur. Þess má nefnilega geta að á bláu línunni hafði enginn ælt og það sá ekki meira á fólkinu en á mánudagsmorgni, sennilega svipað og í Þverbananum. Jæja nóg í bili, næst tek ég Hulk á þessa gaura, ríf utan af mér fötin og öskra á þá, "AAARRGGHHH!!", en eftir það þarf ég sennilega að hlaupa í burtu því allt kúlið mitt er farið...

Jarðskjálfti?

2006-05-25T17:51:00.000+02:00

Þegar ég kíkti í fréttirnar í morgun þá hafði víst verið jarðskjálfti hérna í Stokkhólm. Í ákveðnum bæjarhlutum þá þeyttist fólk út á götu skelfingu lostið. Jarðskjálftinn var ekki nema tveir á richter, en það var nóg, Aftonbladet hafði nóg til að velta sér upp úr. Helsta fréttin var að það koma sprunga í rúðuna hjá einhverjum, hvernig svo sem honum tókst það.
Mig grunar samt að ef það yrði einhvern tíman "alvörrru" jarðskjálfti hérna, þá mundu mun fleiri deyja úr hræðslu en af beinum afleiðingum jarðskjálftans.
Ég er svo sem ósköp fegin að losna við jarðskjálfta. Eftir 17. júní dæmið hérna um árið er ég ekkert hrifin að láta jörðina hreyfast undir mér. Jaa... nema þegar... ja nei, best að sleppa því.

Vörninni lokið...

2006-05-22T20:09:00.000+02:00

Þá er ég komin heim eftir langan og strangan dag. Leiðbeinandinn ákvað að taka okkur Malin ekki fyrir fyrr en síðast og við vorum orðnar hálfveikar að stressi þegar loksins kom að því að fjalla um skýrsluna okkar. Þá vorum við búnar að hlusta á, í 4 klukkutíma, þar sem sumar skýrslurnar voru bara hreinlega rifnar í tætlur. Fólk þarf næstum að byrja upp á nýtt með suma hluti. Ekkert smá óþægilegt að þurfa bíða svona lengi og hlusta og ímynda sér hvað verður sagt við mann sjálfan. Ég var búin að fara sjálf í gegnum skýrsluna í huganum mörgum sinnum og spá í hvað þau mundu kommenta á. Leiðbeinandinn stoppaði meira segja í miðri vörninni hjá einum hópnum og hló upphátt og sagði að ég væri svo alvarlega og hugsi á svipinn að henni dauðlangaði að fá að vita hvað ég væri að hugsa. En svo kom loksins að því að vörnin okkar byrjaði, og þá var þetta ekki nærri því eins hræðilegt eins og við vorum farnar að óttast. Við þurftum ekki að breyta neinu, það eina sem kennarinn benti á var að henni langaði að fá aðeins meiri dýpt í þeoríuna og halda í framhaldinu áfram með lokaumræðuna. Annars gátu strákarnir sem áttu að gagnrýna ritgerðina voða lítið sagt og leiðbeinandinn endaði með því að bjarga þeim með því að segja "já, það er alltaf erfitt að oponera góðar ritgerðir!". Og þá leið mér talsvert betur og svo varð ég hreinlega svoldið montin, enda er leiðbeinandinn frægur fyrir að vera ekkert að gefa hrós.

Næstu dagar fara þá í það að finna meiri dýpt í þeoríuna, ég geri ráð fyrir að þurfa leita í smiðju einhverja heimspekinga. Líklega verður Boudriard þar efstur á blaði með sínar félagslegu kenningar. Malin fer á morgun til Frakklands þannig að ég ætla nýta tíman til að dúlla mér í þessu.

Vörnin

2006-05-21T22:26:00.000+02:00

Þá er víst komið að vörninni minn, hún er á morgun. Þetta er nú ekki alveg jafn fansí eins og í KTH. Ég og Malin munum sitja með öðrum í hópnum okkar (sirka 15-20 pers.) og svo mun fólk spyrja hvort annað út úr verkefnunum sínum. Við gerum ráð fyrir því að þetta mun taka allan daginn. Þegar því er lokið þá þurfum við að laga, breyta eða bæta við því sem var rætt um á vörninni og þá verður þessu endanlega lokið. Við erum frekar sáttar með það sem við höfum gert og erum að vonast til þess að fá ekki mikið að athugasemdum. En maður veit svo sem aldrei. Eitt er víst, og það er að maður fær alltaf að laga eitthvað.

Helgin fór í próflestur hjá Jóni og laugardagurinn hjá mér fór í að hjálpa Kristveig með að undirbúa afmælið sitt. Svo var þvílíkt stuð hjá henni um kvöldið og við skemmtum okkur konunglega yfir júróvísjón.

Kosningaáróður

2006-05-19T22:16:00.000+02:00

Ég hef nú aldrei verið neitt voða hrifin af svona kroppakeppnum en ég get ekki staðist freistinguna en að biðja fólk um að kjósa hana Elísu sem er að keppa í þetta skiptið. Ef við ætlum að hafa einhverja gellu sem fulltrúa landsins þá er um að velja einhvern töffara með hausinn á réttum stað.
Þið getið kosið Elísu hér.
Fyrir þá sem eru að velta fyrir sér þessum óvænta áhuga mínum á ungfrú Ísland, þá er hún Elísa litla frænka mín og ég passaði hana þegar ég var yngri. Þetta er hress stelpa og sko alls-enginn dúkka... og ég man það núna að ég skulda henni ennþá í glas síðan á ættarmótinu fyrir einhverjum árum. Ég breyti því hér með í kampavínsflösku ef hún kemst í 3 efstu sætin.

Tremmað í hel

2006-05-19T10:59:00.000+02:00

Hún Silvía Nótt stóð svo sannarlega við orð sín og "tremmaði þetta í hel!"

... bara ekki eins og við áttum von á.

Ætli hún prumpi í fimmundum?

2006-05-18T00:24:00.000+02:00

Við vorum að koma inn úr dyrunum af Belle & Sebastian tónleikunum og þeir fóru langt fram úr væntingum. Greinilega þaulvant fólk á ferð. Ég var samt hrifnust af trommaranum því hann leit meira út eins og karakter úr Tarantino-mynd, og var samt ekkert að reyna það. Svo var reyndar ein gellan ótrúlega hæfur tónlistarmaður, hún spilaði á fiðlu (sem er ekkert grín), þverflautu, hljómborð, trommu, blokkflautu, tamborín, bongótrommu, silafón og hristu. Svo þegar hún byrjaði að syngja líka, þá var mér nóg boðið. Mér finnst að það mætti dreifa svona hæfileikum meira jafnt á fólk. Ég er viss um að hún prumpar í fimmundum. En tónleikarnir voru á alla staði frábærir, enginn troðningur (ekki heldur þeirra stíll)og frábær framkoma og spilamennska. Söngvarinn var búin að tilkynna í dagblaðinu í dag að hann ætlaði að stage-dive-a, sem er náttla bara hlátur. Sjáið þið það ekki fyrir ykkur? Hann að rétt að klára við "boy with the arab strap" svo fleygir hann frá sér mækinum og hendir sér út í krádið öskrandi...neeee held ekki. En hann stóð samt við orð sín að hluta til. Hann skellti sér í alvörunni út í krádið og sat á öxlunum á einhverjum áhorfandanum og söng, nokkuð kúl stemming.

Annars var þetta góður endir á afkastamiklum degi. Meistaraverkið er tilbúið í prentun.

When the masses desides on one thing, the hipsters do the opposite!

2006-05-15T23:19:00.000+02:00

Svona smá tips fyrir þá sem hafa áhuga á að vita hvað meistaraverkið fjallar um.

Þolinmæði er dyggð!

2006-05-15T23:10:00.000+02:00

"Já, og við hjá Skandiabankanum vorum að velta því fyrir okkur hvort það mætti ekki bjóða þér bankakort? Ég sé að þú hefur ekki sótt um slíkt, hefurðu kannski ekki áhuga fyrir slíku?" Þolinmæði er dyggð, það lærði ég svo sannarlega í dag. Eftir að hafa búið í Stokkhólmi í eitt og hálft ár, og eftir talsverðar margar ferðir í mismunandi banka til að betla um að opna reikning þá skein ljós lukkunnar á mig. Mér tókst nefnilega eftir mikið suð að fá að opna reikning hjá Skandia bankanum fyrir jólin. En það kom nú ekki til greina að ég fengi bankakort þar sem ég væri ekki með sænsk skilríki, héldu nú ekki! Usss.... þvílíkt ábyrgðarleysi (ath. kortin eru ekki með mynd þannig að ég myndi bara geta notað það sem hraðbankakort). Svo var bara hringt í mig í dag, bara svona upp úr þurru og þessi indælis stúlka ætlar bara að senda mér kortið heim. Í leiðinni bauð hún mér ókeypis tíma í fjármálaráðgjöf og ég þarf ekki að borga af kortinu í 2 ár, frí ferðatrygging og alles. Magnað...

Éta, éta, það er það sem þau geta!

2006-05-15T00:52:00.000+02:00

"Éta, éta, það er það sem þau geta! Vinna, vinna... það er eitthvað minna!" Já, helgin hjá mér fór bara í það að baka, borða og sofa. Ég hlýt að hafa verið þreyttari en ég gerði ráð fyrir. Jón sat og lærði, þrælduglegur eins og venjulega. Ég gerði mitt í að trufla hann, en var mun stilltari en oft áður, ég bakaði bara báða dagana og svaf svo í sófanum með bók á andlitinu. Við gerðum tilraun til að fara út í lautarferð í dag. Vorum búin að pakka öllu niður (ég kvartaði mikið yfir því að hafa ekki fengið að kaupa lautarkörfuna sem ég sá um daginn "hugsaðu þér hvað hún hefði komið sér vel núna!" muldraði ég) og komin fyrir utan húsið hjá okkur. Þá dró fyrir sólu og það var bara ekkert hlýtt úti. Við hröðuðum okkur bara inn aftur og áttum indælis pikknikk við eldhúsborðið. Framundan í vikunni eru tónleikar, undankeppni í Júróvísjón, tuttuguogtíu afmæli hjá Kristveigu og skil á meistaraverkinu á fimmtudag...úhúúúhúúú.. spennó!

Afslöppun í dag og dekrun á morgun

2006-05-12T23:45:00.000+02:00

Jæja, það á víst bara að vera kalt um helgina. Hitinn á að fara alveg niður í heilar 15°. Einhvern veginn ætla ég ekki að láta það fara illa í mig, enda bara nokkuð gott útileguveður á mínum mælikvarða. Annars fer helgin í að dekra aðeins við Nonna því hann er á kafi í próflestri. Ég og Malin ákváðum svo að við hefðum verið ansi duglegar í vikunni og skelltum okkur bara niður að vatni á kaffihús í hádeginu. Svo létum við sólina sleikja okkur og eyddum svo restinni af deginum að versla. Það er svo mikið æði að hafa sinn eigin fatasnilling þegar maður fer að versla,hún hefur þvílíkt auga fyrir þessu, enda að vinna hjá H&M. Hún er s.s. stílistinn minn þessa dagana. Kannski hún eigi einhvern heiður að breyttu útliti síðan í fyrra. Madda var eitthvað að kommenta á það að við hefðum litið aðeins öðruvísi út á Valborg í fyrra, hvað finnst ykkur?

Nennti ekki að hafa mig og blaðrið í mér...

2006-05-11T22:06:00.001+02:00

*tungan út í kinn, skrifa nafnið, kennitöluna, seifa og senda* Já, og þar með var mínum síðasta kúrs á lífsleiðinni lokið, með þeim fyrirvara að kennarinn leyfi mér að ná. Það væri nú samt líka svoldið fyndið hjá mér að fara falla í lífs míns síðasta kúrs, svona til að bæta falli við lífsreynsluna. Mér hefur ekki tekist að falla ennþá, reyndar oft verið afar nálægt og því og ég hef kennara grunaðan um að eitt sinn hleypa mér í gegnum kúrs (hefði tæknilega séð ekki getað náð honum) því hann nennti ekki að hafa mig og blaðrið í mér aftur í tíma hjá sér. En ég kvarta ekki yfir því!
En nú var ég s.s. að ljúka kúrsinum "Art and Enterprises" og var að senda inn heimaprófi sem ég er búin að hafa hangandi yfir mér í 2 vikur. Framundan er bara að setja lokahönd á meistaraverkið. Við Malin sitjum saman heima hjá henni og pikkum í gríð og erg. D-dagur nálgast óðfluga og þá þarf allt að vera tilbúið. Við erum samt ansi duglegar að spjalla og fá okkur eitthvað gott að borða í hádeginu. Enda er Malin hreinræktaður Svíi, og maginn í henni virkar eins og klukka. Maður kemst ekkert upp með það að seinka matartímanum. Hann skal vera klukkan tólf og ekkert bull. Enda á þessi blíða stelpa til að breytast í versta skass ef hún fær ekki neitt í mallann sinn.
Svo er planið að slá öllu upp í kæruleysi og skella sér á Belle and Sebastian tónleika sem verða í næstu viku.
Þar til næst, ha det så bra!

Jo, men snälla... hallåååå!

2006-05-09T23:19:00.000+02:00

"einn, tveir, einn, tveir.. í takt nú!" Svona hljómuðum við á laugardaginn þegar við pöddluðum í kringum Kungsholmen. Það var ákveðin kúnst að ná að paddla í takt á tveggjamanna kajak, en þegar við náðum því þá flugum við af stað. Veðrið var yndislegt og sólin skein á okkur. Stundum varð svo heitt að það var hreinilega bara gott að fá smá vatnsskvettur á sig. Ferðin sjálf heppnaðist afar vel og það var alveg frábært að skoða Stokkhólm frá þessu sjónarhorni. Fyrir þá sem ekki vita þá er Kungsholmen eitt af miðsvæðum Stokkhólmar, og eyja, þar sem Stokkhólmur er að miklu leyti byggt á eyjum. Ætli það megi ekki segja að þetta sé svipað eins og að hafa farið á kajak í kringum 101 Reykjvík. Þegar við vorum komin hálfa leið þá stoppuðum við á strönd og fengum okkur nesti, afar ljúft líf. Ég komst að þeirri niðurstöðu að Stokkhólmur sé ein sú fallegasta borg sem ég hef farið til, og það að geta ferðast um hana á kajak gerir hana ennþá æðislegri. Heyrist það á mér, hvað ég er ástfangin?
Ferðin sjálf var víst um 9 kilómetrar og á einum stað urðum við að fara í gegnum göng. Þau voru svo lág að ég varð að leggjast á magan á kajakinn til að komast inn í þau, svo paddlaði ég til að draga kajakinn áfram meðan Jón lagðist á magann. Frekar skemmtilegt! Það var líka svolidð kómískt að geta paddlað fram hjá fólki sem sat fast í bílatraffík í góða veðrinu og geta vinkað til þeirra neðan úr kanalinum meðan maður brunaði fram hjá.
Kvöldið fór síðan í grillpartí hjá Sveinku og Gumma þar sem haldið var upp á afmælið hans Jóns og innflutninginn þeirra. Haldið að Jón hafi ekki hlotnast þessi rosa fína viskíflaska, takk kærlega fyrir hann! Þar var spilað kubb og skemmt sér ærlega. Ég fékk svo komment á það frá Svía að það væri byrjað að heyrast á sænskunni minni hvernig týpur væru með mér í náminu, og ég bara sko þvílíkt "jo, men snälla, hallåååå!"... öhömmm... það gæti verið eitthvað til í þessu...

Pælingar varðandi Reykjavíkurflugvöll

2006-05-08T17:31:00.000+02:00

Hæ allir saman. Ég varð bara að skrifa eithvað um þetta á bloggið mitt þar sem þetta er svo heitt umræðuefni heima á Íslandi núna. Ég var að lesa vísi.is í dag og rakst þá á þessa grein hér um nauðsyn þess að halda flugvellinum í reykjavík. Þetta er nokkuð mögnuð rökfærsla hjá manninum, ekki er hægt að hafa flugkennslu á flugvelli sem er samnýttur af bæði stórum flugvélum og litlum flugvélum. Það útilokar það að það sé hægt að kenna flug í Keflavík, og þar sem það sé svo dýrt að fara til Akureyrar eða Egilsstaða verði allir að flytja úr landi til að læra að fljúga. Þessi röksemdarfærsla minnir svoldið á röksemdarfærslu 4 ára barns sem fær ekki það sem það vill, til dæmis "Ef ég fæ ekki pulsu í kvöldmat, þá get ég bara ekki borðað neinn kvöldmat".

En er þá maðurinn að segja að það sé ódýrara að flytja erlendis en til Akureyrar? Á þá Reykjavíkurflugvöllur sér enga framtíð nema til flugnáms, þar sem aukið farþegaflug kemur til með að trufla flugnám, það má gera ráð fyrir að með vexti þjóðfélagsins og allra framkvæmdanna úti á landi aukist eithvað flugumferð til borgarinnar.

Og þá er það pælingin að reisa flugvöll á einhverri landfyllingu, búa til nýtt land svo hægt sé að lenda í miðbænum. Ekki er það neitt betra, þar sem aðal vesenið við það að hafa flugvöll í miðbænum eru öryggismál og þessi blessaða hæðarlína sem ekki má byggja yfir án þess að valda vandræðum fyrir aðflug. Ég spyr þá bara, er ekki ódýrara fyrir alla að byggja hverfið sem á að fara í vatnsmýrina bara á landfyllingunni í staðinn, og spara kostnaðinn við að rífa flugvöll og byggja hann aftur?

Svo er það annað mál. Skiptir það Hafnfirðinga, Garðbæinga og Kópavogsbúa einhverju máli hvort þeir þurfi að keyra í 20 mínútur í umferðateppu til að komast í flug á Reykjavíkurflugvelli, eða í 25 mínútur á hraðbraut til að komast til Keflavíkur? Íbúar þessa bæjarfélaga eru rétt um helmingur þeirra sem margir kalla "borgarbúa" en íbúar Reykjavíkur eru náttla bara rétt um 100.000 manns. Og hvað með allt fólkið sem býr næstum upp í Mosfellsbæ, er það ekki lengra í burtu frá Reykjavíkurflugvelli en Hafnfirðingar?

Jæja nú ætla ég að hætta, búinn að eyða of miklu af próflestrartímanum á að hneiksla mig á því að hver sem er virðist geta skrifað hvaða steypu sem er í hvaða fjölmiðil sem er heima án þess að vera einusinni með staðreyndirnar sínar á hreinu. Ég veit það að hérna úti yrði svona jólasveinn sagaður í tvennt, enda eru Stokkhólmarar (eins og margar aðrar þjóðir) að berjast fyrir því að loka flugvöllum inni í borgum, til að auka öryggi og þægindi íbúanna, eða eithvað í þá áttina. Ég á ennþá eftir að sjá vatnsþétta röksemdafærslu fyrir flutningi eða varðveitingu Reykjavíkurflugvallar í fjölmiðlum... Þangað til næst, þá ætla ég að segja frá Kajakferðinni okkar í kringum Kungshólman.

Heitt, knús og bullshitt... samt ekki tengt hvort öðru!

2006-05-05T23:18:00.000+02:00

Þá er mar komin heim og búin að knúsa kallinn heitt og innilega. Svona afmælisbörn eiga það líka skilið. Afmælishátíðin heldur svo áfram í fyrramálið þar sem við og nokkrir svíalingar ætlum að skella okkur á kajak í kringum Kungsholman. Þetta ætti að vera sirka 4 klst ferð og það er spáð 18°hita og sól, við skulum vona að spáin haldist. Annars var ferðin til Íslands rosa næs þó að það hafi verið mikið að gera. Ég hitti ótrúlega marga þó þetta hafi verið svona stuttur tími. Ég hitti pabba, mömmu, Höllu, Rósu, Svölu, Ólöfu, Jakob, Grétar, Jón, Ásgeir, Hrafnhildi, Guðjón, Emmu, Gabríel, Rósu, Donna, Guggu, Ástu, Andra Stein, Ingvar, Ellu, Möddu, Völu, Kidda, Jón Hall, Sigga og meira segja sá ég Elísu á vappi í Kringlunni og náði rétt að veifa.
Stuðið með Möddu var nokkuð hresst, en hún og Ella sannfærðu mig um að það væri nú ekki normal stemming í bænum. Enda var afar skrýtið vibe í gangi. En djammið var samt mjög hresst og skemmtilegt, fyrir utan ákveðið símavesen.
Ég kom við upp í Sléttuhlíð en var víst aðeins of snemma á ferð því að Donni hafði ætlað að festa epli í eplatrén okkar Jóns og reyna fá mig til að trúa að uppskeran væri svona rosa góð hjá honum. Hann Donni er alltaf samur við sig, grallaraspói!
Útdrátturinn úr ferðinni væri líklega sá að ég hafi gert það sem ég ætlaði mér og tremmað þetta í hel! Delivered the bullshit to the full... þeir sem skilja, vita hvað ég á við!
Það var svo yndislegt að koma aftur heim og sjá að sumarið kom meðan ég var í burtu. Hér er búin að vera 18° hiti og glampandi sól síðan ég kom. Jibbíkóla! Verst að ég er föst inni með heimapróf og mastersverkefni.

Nú er ég orðinn 27 ára.. spáðu í því.

2006-05-04T13:49:00.000+02:00

Hæhæ
Ég átti afmæli í gær, er orðinn 27 ára. Dagurinn hófst hjá mér á því að taka til í húsinu því Elísabet var að koma heim frá Íslandi, fór að sækja hana niður á T-Centralen. Fékk fullt af afmæliskveðjum frá vinum og ættingjum. Síðan fórum við svo að versla í matinn og fengum okkur afmæliskaffi, sem var bara upphitun fyrir átök kvöldsins (fórum út að borða á Jensens og svo á onsdags með strákunum). Ég fékk svo að opna afmælisgjöfina mína frá Elísabet fyrir kaffið. Og viti menn, haldið þið að ég hafi ekki bara fengið eldflaug í afmælisgjöf. Alvöru eldflaug, með rakettumótor og fallhlíf og öllu. Það verður gaman að skjóta henni upp, kanski núna um helgina, og já ég hljóma eins og lítill krakki, hehe. Síðan er planið að fara á Kajak um helgina, ætli það verði ekki svona hefðbundin veisla, og grill um kvöldið. Sjáum til hvernig veðrið verður.

It's friday I'm in love!

2006-04-28T21:45:00.000+02:00

Tjena allihopa! Þá er föstudagur runninn upp og nú bíður mín að pakka í tösku og kyssa unnustann bless. Vikan er búin að fara í mikinn hamagang, stress og læti. Ég vona að ég eigi ekki margar svona vikur eftir. Mikil orka búin að fara í lokaverkefnið. "Vissuð þið að fólk notar föt sem minjagrip yfir lífsferil sinn?" Þetta ásamt mörgu öðru höfum við verið að komast að. Já og til þess að vita meir, verðið þið að lesa meistaraverkið(og það er náttla réttnefni "meistara" verk)"Something you can't get anywhere else!"
Eníhú... Ísland, hér kem ég og ég ætla að tremma þetta í hel!
óver and át!
Elísabet

og veislan hélt áfram...

2006-04-25T23:21:00.000+02:00

Veislan um helgina hætti ekki því að í gærkvöldi bauð Kolla allri hersingunni út að borða á Trädgärdsrestaurang Hermanns. Alveg frábær matur, stemming og framtak. Takk kærlega fyrir okkur Kolla og enn og aftur til hamingju með afmælið. Annars fara dagarnir núna bara í endanlausan lærdóm, sí og æ, æ og sí.
Planið hjá mér er samt að kíkja á frón núna um helgina og halda upp á Valborg með Möddu. Það var ekki hægt að láta hana eina um þetta á Íslandi, enda gæti unglingurinn tekið upp á að fá feimniskast og það má ekki, því að á Valborg er unglingum hleypt út úr öldruðu sálum, og þeir sletta úr klaufunum eins og beljur á svipuðum árstíma. Jón ætlar hinsvegar að vera fulltrúi fjölskyldunnar í Uppsölum. Þar til næst!

Sumarið?

2006-04-23T11:50:00.000+02:00

Páskamaturinn var æði, tókst rosalega vel og við vorum hæstánægð eftir hann. Síðan þá hefur svo sem ekki mikið gerst hjá okkur. Sumardagurinn fyrsti rann upp með snjókomu. Á föstudaginn lyftum við okkur upp og fórum á Subway niðrí bæ. (Það þarf lítið til að gleðja mann!). Skömmu áður höfðum við nefnilega rekist á þennan Subway stað og þar sem Subway hefur ekki fundist hér, þá var þetta afar ánægjuleg upplifun. Reyndar teljum við að þessi staður muni flokkast sem minnsti veitingastaður sem við höfum borðað á. Það var pláss fyrir Subway-borðið og okkur tvö... ekki mikið meir en það. Okkur fannst þetta afar mikill retró/sumar-fílingur. Í gærkvöldi bauð svo Gummi og Sveinbjörg okkur í nýju fínu íbúðina sína og elduðu fyrir okkur íslenskt lambalæri. Frekar glæsilegt hjá þeim, bæði kvöldverðurinn og nýja íbúðin. Þannig að eins og staðan er í dag, þá er sumarið komið hérna í Stokkhólmi, bæði matarræðið og veðrið!

Hafið það gott um helgina! Og til hamingju með afmælið Guðrún!

Afsakið hlé

2006-04-20T12:48:00.000+02:00

Eithvað til að drepa tímann þangað til við bloggum næst :)

Nýtt myndaalbúm

2006-04-18T13:16:00.000+02:00

Jæja, þá kom loksins að því, eftir að hafa skoðað fullt af myndaalbúmum á netinu ákváðum við að velja smugmug sem myndaalbúmið okkar. Mér sýnist svoldil vinna hafa verið lögð í viðmótið á þessari síðu og við höfum heyrt góða hluti af þessari þjónustu frá vinum okkar. Allavega, það eru komnar inn einhverjar myndir frá Berlín og páskaboðinu okkar. Hægt er að nálgast albúmið hér. Svo má sjá hlekk hérna til hægri sem vísar í albúmið.

Komin heim, og páskar framundan

2006-04-14T12:27:00.000+02:00

Við erum komin heim frá Berlín. Þetta var fínasta ferð, gaman að hitta Berlínarbúana og skoða bæinn með þeim. Þetta er skemmtileg og svoldið sérstök borg, sem á sér mikla og magnaða sögu, allt frá 1200 fram til dagsins í dag, og WWII er bara pínkulítill hlutur af annars magnaðri sögu landsins. Þó má sjá ótrúleg menningaráhrif heimstyrjaldarinnar á mannlífinu í dag, til dæmis er hermannafatnaður og snoðklippingar nokkuð vinsæl múndering. Það gekk svona ofan og neðan að tala þýskuna, enda höfum við ekki lært stakt orð í þýsku í skóla. Okkur tókst þó að panta okkur skyndibita og svona á þýsku á meðan afgreiðslufólkið glotti bara. Þó áttu sumir það til að spjalla heilmikið við okkur á þýsku, sem við skildum voðalega lítið í, þeir eru nefnilega ekkert svakalega sleipir í Enskunni, meirasegja á flugvellinum hittum við fólk sem skildi ekki Ensku. Þrátt fyrir smá tungumálaerfiðleika var ferðin svakalega fín og við sáum og kynntumst fullt af nýjum og áhugaverðum hlutum. Við tókum fullt af myndum, en það verður sennilega eithvað í að ég setji þær á netið, einfaldlega vegna þess hversu latur ég er....

Svo fórum við út í búð að kaupa í páskasteikina. Við ætlum að bjóða Verkfræðingunum í páskamat, á sunnudaginn. Það dugði ekkert minna en að fara með ferðatösku út í búð því við keyptum svo mikið, og eigum ennþá eftir að versla kartöflur með öllu. En allavega kalkúnninn er kominn í ískápinn, ég er búinn að mæla ofninn, og ef kalkúnninn væri eithvað stærri, þá myndi hann ekki passa inn held ég. Þetta stefnir í flotta veislu hjá okkur held ég bara. Best að fara samt sparlega í sjálfshólið því það á svo eftir að koma í ljós hvernig það tekst að elda kalkúnan. Framhald seinna...

Við erum stödd í Berlín

2006-04-09T19:32:00.000+02:00

Fyrir þá sem eru farnir að undrast um okkur, þá erum við stödd í Berlín. Hafið það gott og við lofum að skrifa meira á bloggið þegar við komum heim.

Náttföt og hælaskór

2006-04-01T00:02:00.000+02:00

Ég er veik... Mér finnst ekki gaman að vera veik. En sem betur fer virðist þetta bara ætla verða eins dags pirringur og vesen. En þrátt fyrir það, þá finnst mér bara ekkert gaman að vera veik. Ég missti líka af partíi sem mig langaði svo í. Það er SVO langt síðan ég hef djammað. Ég var að ljúka samtali í partíið þar sem ég heyrði í bakgrunninum verið að segja frá afar dúbíusum karakterum sem mar kynntist á Benidorm... ohhh hvað mig langaði að vera með. En svona er þetta víst, mar getur ekki fengið allt! Kolla og Dagný eru búin að lofa mér djammi og dansi annaðhvort um páskana eða helgina eftir páska. Ohh... hvað mér hlakkar til. Kannski get ég prufukeyrt nýju hælaskónna sem Jón gaf mér! Ég er að spá í að skella mér í þá, fara í náttföt, koma mér vel fyrir í sófanum og borða nammi og horfa á imbann.... það mun kannski bara rætast úr kvöldinu, svona þrátt fyrir allt!

Bara óttalegur drullupollur...

2006-03-30T22:04:00.000+02:00

Ég fór á fund með leiðbeinandanum mínum í gær. Ég var orðið svoldið stressuð fyrir fundinn því við Malin höfðum ekki valið okkur alveg auðveldasta leiðbeinandann. Hún er reyndar fræg fyrir að vera óttalegt skass (sumir kalla hana "the bitch from hell") en hún er með hrikalega gott track record og helvíti klár, þannig að við ákváðum að velja hana. En sem betur fer þurftum við ekki að hafa miklar áhyggjur af verkefninu og var hún frekar ánægð sem komin var. Við áttum meira segja að vera öðru leveli en aðrir, apparantly þá vorum við að skrifa svo heimspekilega ritgerð (sem fór alveg framhjá mér). Hún vildi meira segja endilega fá okkur í doktorsnám til sín, sagði að ritgerðarsmíðin bæri vott um mikla "rannsókna-hæfileika" (ég held að það sé besta þýðingin). En kellingin gat að sjálfsögðu ekki látið það fréttast að hún væri byrjuð að linast í attitjúdinu þannig að hún endaði samtalið á að spyrja hvað í ósköpunum ég ætlaði mér með því að flytjast aftur til Íslands, "hva, ætlarðu að keyra upp og niður þessa eina verslunargötu í RVK, með öllum hinum Íslendingunum?". Ég hló nú bara og útskýrði að launin væri nú svo miklu hærri þar en hér og þá svaraði hún "Ja, það er ekki skrýtið, þið vinnið eins og vitleysingar! Enda svo sem ekkert annað að gera á Íslandi, nema vinna og drekka vodka!". Malin stóð þarna með opin munninn og hún var svo hneyksluð að hún átti ekki til orð. Fór meira segja eitthvað að malda í móinn fyrir Íslendinga og fór að tala um fjallaferðir og fallegt landslag. Þá svaraði grýlan "iss, ég fór nú í þetta Bláa Lón og mér fannst það nú bara óttalegur drullupollur!" Svo klykkti hún í endann með "og umhverfið í kringum það er nú bara eins og á meðal öskuhaugum." Svo hló hún hrossahlátri og smellti á hnéð á sér. Jæja, ég glotti nú bara að henni og móðgaðist ekkert þannig séð. Það hafa allir sína skoðun og skiljanlegt ef íslenska náttúran heillar ekki alla þó að við hin hreinlega dáum hana. Ég er sátt svo lengi sem grýlan elskar verkefnið þó hún elski ekki Ísland. En eins og tengdó benti réttilega á að þá er fínt að fólk er ekki eins ástfangið af landinu eins og við Íslendingar, því að þá myndum við sitja uppi með svona skass.

P.s. Malin er ennþá mjög móðguð fyrir Íslendinga hönd og á langt í land með að fyrirgefa leiðbeinandanum

Skúra, skrúbba, bóna!

2006-03-27T22:47:00.000+02:00

Jisssúss hvað mér finnst ég hafa verið dugleg í dag! Vann í lokaverkefninu til fjögur, tók svo til í húsinu, viðraði Jón, þreif (húsið, ekki Jón), eldaði pestó kjúlla, fór með dósir og toppa nú allt með því að nenna blogga!

P.s. veðurspáin segir að vorið eigi að koma í vikunni.

Vorið er komið og grundirnar gróa, gilið og lækirnir...

2006-03-27T00:27:00.000+02:00

Tvær sannanir fyrir því!
a) Getið hver sólbrann í dag!
b) Við erum komin á sumartíma. Þegar kl. er tíu á Íslandi er hún tólf hér.

Gula Sidornar på väg!

2006-03-25T22:38:00.000+01:00

Dagurinn í dag fór í að anda að sér útblæstri bíla, safna örfáum freknum og dreifa Gulu Síðunum í vasa-stærð. Ég, Kolla og Dagný vorum að vinna í verkefni sem Markaðsakademían tók að sér og felst það í því að standa í fallega gulum vinnugalla og dreifa þessari bók í verslunarkjörnum Stokkhólmar. Þetta var bara ekkert svo slæmt þegar Raggi og Heiðrún kíktu á okkur þá urðu þau eiginlega bara fyrir vonbrigðum að við skyldum ekki vera í kjánalegri galla. Ég upplifði mig samt alveg eins og páskaunga, þarna á miðju hringtorgi, veifandi gulu síðunum!

Ég fékk Dagný til að byrja syngja (kannski var það afleiðingar útblástursins) og vorum við aðeins að fíflast. Öskruðum orð yfir götuna og hin varð að finna lag sem hafði orðið í. Það mátti þýðast á hvaða tungumáli sem var. Var bara nokkuð skemmtilegt, við fórum svo í það að þýða lög yfir á önnur tungumál og hinn átti svo að komast að því hvaða lag þetta væri. Dagurinn á morgun verður líklega svipaður og ég vona að það verði jafn mikil sól og það var í dag.

En að lokum fyrir ykkur þarna úti, hvaða lag er þetta?

"Í mínum myrkustu stundum, stendur hún fyrir framan mig.
Mælir vísdómsorð, látum það vera!"

Að draga höfuðið út úr rassinum!

2006-03-23T23:19:00.000+01:00

Jæja nú er ég pirruð! Hvenær ætla Íslendingar að hætta sleikja rassinn á Dönum og horfa svona upp til þeirra eins og ástfangnir unglingstrákar til vinsælu stelpunnar í bekknum, sem vill svo ekkert með þá hafa. Í hundruði ára hafa Íslendingar mænt upp til þeirra og fundist allt fínt og flott sem Daninn segir eða gerir. Þetta væri allt gott og blessað ef Daninn endurgeldi þessar tilfinningar landans. En svo er nú aldeilis ekki og kemur það einna gleggst í ljós þessa síðustu daga þegar danskir bankar hafa möguleikan að skjóta á íslenskt efnahagslíf (líklegri með þá von í hjarta að koma höggi á Íslendinga) Það hefur nú líka heldur betur farið í taugarnar á þeim þessi kaup Íslendinga í Danmörku, enda hafa Íslendingar aldrei þótt fínn pappír í Danmörku, frekar en Grænlendingar og Færeyingar.
Og hvað er með þetta snobb fyrir Köben og þessa rómantísku ímynd sem Köben hefur í hugum Íslendinga? Borgin var hérna í denn höfuðborg Íslendinga og var sjálfsagt afar glæsileg þá. En síðan eru liðin mörg ár og ef fólk opnar augun virkilega fyrir því þá má Köben aldeilis sjá fífil sinn fegri og er hreinlega orðin að skítugri borg þar sem strætin eru full af rónum, dópistum... og þá hef ég ekki einu sinni byrjað á bullinu í innflytjendamálunum þeirra... og hananú!!!

Eurovision brjálæðið

2006-03-22T17:43:00.000+01:00

Við erum búin að vera að fylgjast spennt með Evróvísjón hérna úti í Svíþjóð. Get ekki sagt að einhver keppandanna hér hafi átt séns í sjóið hennar Silvíu nætur. Hinsvegar lítur allt út fyrir að hún þurfi að vinna duglega fyrir því að komast upp úr undankeppninni. Ég rakst á framlag Finna í Eurovision ....

Vorfílingur, eller hur?

2006-03-13T23:54:00.000+01:00

Og þar með lauk þessari prófatörn. Jón kláraði sitt síðasta próf á þessari prófatörn í dag. Nánar tiltekið kl:19.00 eftir 5 tíma próf. Nú er mér spurn, hvaða hálfviti skipuleggur 5 klst próf milli kl:14-19 á daginn? Jaaa eða hvaða manni dettur í hug að hafa 5 klst próf yfir höfuð. Hvaða þekkingu halda þeir að þeir nái að mjólka úr höfðinu á manni á 5 klst sem þeir geta ekki gert á 3 klst?

Við fórum niður í bæ og borðuðum kvöldmat með Kollu. Það fer eiginlega að vera siður hjá okkur að borða með Kollu eftir prófin. Svo kíkti hún með okkur heim og við tvær létum fara vel um okkur og drukkum rauðvín og gláptum á Brokeback Mountain (...ekki á spænsku). Við Jón áttum nefnilega leifar af rauðvíni síðan í gær. Ég er nefnilega búin að vera í svo rosalegum vorfíling um helgina. T.d. á föstudaginn fór ég og keypti bæði túlípana og páskaliljur og er núna að dunda mér við að murka úr þeim lífið með því að annaðhvort vökva þau of mikið eða lítið. Ég keypti líka lambasteik fyrir okkur og marineraði hana í rosa sumarlegri mareneringu. Grillaði hana svo á fínu "anti-brand" pönnunni okkar, kryddbrúnaði kartöflur og bauð upp á rauðvín með. Nammi,namm rosa vor fílingur hjá okkur, með hálfdauðin blómin sem skraut. Já, ég var hreinlega svo hress að ég keypti heila belju af rauðvíni. Úff hvað það verður næs að geta fengið sér glas og glas...
Án gríns þá var ég í svo miklum vorfíling að ég íhugaði alvarlega að kaupa mér sumarsandala á laugardag. En svo tók ég þá af mér, hristi hausinn yfir sjálfri mér, setti á mig vettlingana og labbaði heim í 15°frostinu.

"Og þarna stóð hún og starði undrunaraugum á tölvuna og velti sjálfsagt fyrir sér hvort hún ætti að bjóða henni snýtibréf!"

2006-03-13T13:48:00.000+01:00

Ég var á fundi í morgun með masters-hópnum og handleiðaranum (mín íslenska útgáfa af orðinu handledare=leiðbeinandi) mínum. En þar sem að Malin var stödd í Frakklandi þá sáum við fram á að hún myndi missa af þessum fundi, en eins og svo oft áður þá bjargaði tæknin okkur. Þegar fólkið kom sér fyrir á fundinum þá hringdi ég í Malin á Skype og hún sat fyrir framan tölvuna hans Chris (kærastinn hennar) og fylgdist með þannig. Alveg er Skype þvílík snilld. Þið hefðuð samt átt að sjá andlitið á kennaranum þegar hún var að tala yfir hópinn og tölvan mín fór að hósta, sjúga upp í nefið á sér og snýta sér. Hún (virðuleg kona um sextugt), starði á mig og tölvuna á víxl og var greinilega að vega og meta hvort þetta væri einhver hallæris-hrekkur. Greyi Malin hafði þá kvefast svona hrikalega í skíðaferðinni sinni og gerði sér engan veginn grein fyrir því að hreppstjórasnýturnar hennar glumdu yfir fundarherbergið. Ég var orðin rauð í framan við að halda ofan í mér hlátrinum, sérstaklega þar sem að Malin er einstaklega fín og pen kona sem kann sko sína mannasiði vel. Ég gat samt ekki þagað lengur eftir augngotur kennarans og benti á tölvuna og sagði "Malin í Frakklandi!". Svo hvíslaði ég að tölvunni og sagði "Malin, segðu hæ!".
Eftir fundinn varð kennarinn síðan að skoða hjá mér þetta fyrirbæri og fannst það alveg magnað! Ég verð samt að taka það fram að mér tókst að slökkva á hljóðinu á Malin undir rest, en þó þannig að hún hélt áfram að heyra í okkur.

Já, próflesturinn fer svo sannarlega misvel í fólk.

2006-03-09T14:59:00.000+01:00

Og nú vitið þið afhverju er talað um "Pirates" eða sjóræningja á netinu!

Löggur og bófar

2006-03-06T23:15:00.000+01:00

Við Jón vorum á leiðinni heim eftir kvöldmat, með Gary og Emilio vinum Jóns, þá tókum við eftir eitthvað af löggubílum fyrir utan lestarstöðina hjá okkur. Svo var ein löggan inn í sætu búðinni okkar og var að setja upp svona "crime scene" borða. Ég kíkti á netið og fann þessa grein. Alveg er svona lagað óþolandi, sérstaklega þegar þetta er að gerast rétt við útidyrahurðina hjá manni.
Kv,
Elísabet
P.s. það er próflestur á heimilinu og veðurspáin fyrir næstu tvo daga er -15°. Við stefnum á að halda okkur inni.

Flatur pakki og sexkantur?

2006-03-01T22:33:00.000+01:00

Ég hef átt Ikea sófa, Ikea skápa, Ikea diska, Ikea glös, Ikea bolla, Ikea stóla, Ikea borð, Ikea hillur, Ikea skrifborð, Ikea lampa, Ikea ljós, Ikea kerti, Ikea ramma, Ikea gardínur, Ikea skálar, Ikea allt og Ikea ekkert.
Það sem ég er að velta fyrir mér nú er hvort þessi nýja vara frá Ikea komi í flötum pökkum og með sex-kant?

Elska, dýrka og dái

2006-03-01T21:42:00.000+01:00

Bara svo þið vitið það þá elska ég masters-verkefnið mitt. Mér finnst það SVO skemmtilegt. Elska það, dýrka það og dái! Ég er að nota tækifærið og segja ykkur það núna, áður en ég byrja að hata það.

Karaktersafnið mitt

2006-02-28T23:01:00.000+01:00

Ég elska neðanjarðarlestina. Sumir hata hana, finnst þeir vera eins og kindur leiddar til slátrunar, en ég elska hana. Hvergi annars staðar sér maður jafn undarlegt fólk samankomið! Ég held ég geti ferðast stundum heilu dagana og bara skoðað fólkið. Þetta er á vissan hátt eins og að vera á "karakter" safni. Í gær t.d. hitti ég einn sem var eins og klipptur úr í japanskri mafíu-mynd. Hann var greinilega asískur með kolsvart, gljáandi slétt hár sem náði honum niður í mitti. Utan um sig var hann í ljósbrúnum rykfrakka og svo hélt hann þéttingsfast í svarta skjalatösku. Ég beið bara eftir að hann myndi snúa sér með hringsparki og svo myndu frakkinn og hárið hanga í loftinu í "sló-mó" á meðan hann vippaði fram sjálfvirkum byssum. En nei, hann andvarpaði bara í þröngri lestinni og gekk út á næstu stöð.

16 hungraðar magadansmeyjar

2006-02-26T14:50:00.000+01:00

"munið að anda og ekki bíta tönnunum svona fast saman!" Þannig hljómuðu einhvern veginn leiðbeiningarna hjá mér í gær. Við íslensku stelpu stúdentarnir héldum tje-kväll (stelpukvöld) í gær og byrjuðum í magadansi út í líkamsrækt og fórum svo heim til mín að partíast. Þetta var dúndur stuð og stelpurnar sýndu þvílík tilþrif við dansinn. Tungurnnar fóru annaðhvort út í kinn eða út á kinn, einbeitinginn var svo mikill. Við fórum svo og versluðum okkur pizzur á pizzeríunni okkar og nammi og gos í búðinni. Það voru allir voða hressir sem afgreiddu okkur og konan í búðinni gaf okkur 1 og 1/2 líter af kók og strákarnir á pizzastaðnum gáfu okkur 4 lítra af gosi því við keyptum svo mikið af pizzum. Það þurfti nebbilega talsvert að aðföngum ofan í 16 hungraðar magadansmeyjar.
Íbúðin stóð sig alveg ágætlega og ég held að það hafi ekki farið neitt svo illa um okkur þó að einungis væri tæplega 2 fm á mann til umráða. Alla veganna tróðu þær sér allar inn í litlu stofuna og sungu í singstar og kjöftuðu. Nokkrum sinnum forðaði ég mér fram því að desíbelið var orðið ískyggilega hátt. En það er líka skiljanlegt, 16 stelpur að kjafta saman í 12 fm herbergi. Nágranninn með bassakeiluna frétti að við værum með partí þannig að hann notaði tækifærið og blastaði græjuna sína. Það var nokkkuð magnað þegar honum tókst að yfirgnæfa fuglabjargið og tónlistina okkar með sinni. Ég sem hafði kíkt til hans fyrr um kvöldið og varað hann við því að það yrði kannski læti í okkur. Meira segja glösin í hillunni okkar klingdu í takt öðru hvoru, og hillan er á veggnum fjær íbúðinni hans. Hehehe... mar verður að komast að því hvaða græju hann er að nota. Greinilega dúndurvara.
En hvernig sem á það er litið þá var kvöldið algjör snilld. Vona að þetta verði endurtekið sem fyrst!

We just drop it like it's hot

2006-02-25T12:46:00.000+01:00

Þunglyndur Heljar Engill

2006-02-24T21:36:00.000+01:00

Krakkarnir í skólanum voru búin að lofa mér að vorið ætti að byrja í dag. En það verður víst einhver bið á því. Það var bara ekkert vorlegt í dag.
Ég sá í grein á mbl.is (held ég) að sænskir Hell's Angels séu þunglyndir. Mér fannst það merkilegt nokk og velti fyrir mér hvort það væri kannski ástæðan fyrir dökka klæðnaðinum, óhreinlegu útliti og margra daga skeggi. Þeir voru ekkert að leita að "bad guy" útliti, voru bara þunglyndir greyin og með lítið sjálfstraust. Það kom svo á daginn í gær að þessi frétt stóðst ekki, því miður, eins og það var nú góð útskýring á ástandinu á þeim. Þeir eru víst bara að láta skrá sig þunglynda og útbrunna til að komast á sjúkrapening hjá ríkinu. Þannig að því miður þá eru Sænsku Heljar Englarnir ekki þunglyndir. Ég væri samt þunglynd ef ég væri sænskur Hells Angels, hvernig er hægt að halda kúlinu á sænsku?

Uppreisn nördanna

2006-02-23T20:51:00.000+01:00

Ég sat fyrir framan sjónvarpið og tjillaði. Jón var í eldhúsinu að undirbúa pasta-salat handa okkur. Það var þá sem það gerðist. Í einu auglýsingahléinu í sjónvarpinu var auglýst sjampó... einungis ætlað rauðhærðum. Vááá! Ekkert smá æðislegt. Loksins hef ég verið uppgötvuð sem minn eigin markhópur.

Skilnaðir og make-over

2006-02-11T00:07:00.000+01:00

Æskuvinir mínir skildu fyrir nokkrum árum. Ástæðan var sú að þau þurftu víst bæði tíma út af fyrir sig. Höfðu líklega vaxið í sundur, eins og svo mörg pör. Ég var nú alltaf viss um að hann væri hinsegin og beið spennt eftir fréttum um að hann kæmi út úr skápnum í framhaldinu af skilnaðnum. Það gerðist þó ekki og ég býð ennþá.
Í dag, frétti ég, að hann greyið hefði bara verið svona hrikalega metró, það var misskilningurinn með útlitið. Hann villtist einhverstaðar á leiðinni, en með hjálp góðra aðila hefur hann snúið blaðinu við og er mættur á svæðið, flottari en nokkru sinni fyrr, til að vinna hjarta sinnar heittelskuðu.
Go Ken!

Retail-þerapía á diskinn minn

2006-02-09T22:29:00.000+01:00

Mig langar í retail þerapíu. Kannski ég skelli mér bara á morgun! Anna Lind segir alla veganna að þetta svínvirki. Og ég er líka sannfærð um það, getur líklega læknað allt, nema ljótt fólk.
Hvernig getur þetta svo sem klikkað? Verst að H&M kortið mitt er svo mikið notað að það virkar ekki lengur. Ég á von á nýju í póstinum. Mikið væri næs að fá inneignarnótu með.
Ætla fara klappa Jóni og sníkja pening hjá honum, hann er sykur-pápinn minn þessa dagana þar sem hann er búin að fá námslán og ekki ég.

TBR taktar og sófinn góði

2006-02-08T20:15:00.000+01:00

Þarna er Jón út á vatni, hérna fyrir neðan hjá okkur.

Alveg er það magnað hvað við Jón getum komið okkur vel fyrir í þessum sófa. Í dag steinsofnuðum við bæði og vöknuðum saman í hrúgu. Voða notó... en þó samt nett samviskubit yfir að hafa ekki verið duglegri að læra. Mar var bara svo voða voða dasaður. Ég fór í badminton með Kollu, Kristveig og Dagný, í hádeginu og við tókum þvílíkt á. Ég var alveg búin að gleyma hvað þetta er skemmtilegt, en gamlir TBR taktar rifjuðust fljótt upp. Þegar við Jón komum heim þá var eitthvað svo kalt að við breiddum teppi yfir okkur. Restin er segin saga...

Annars ætlaði ég að reyna losa mig við strengi úr kálfunum í badminton. Það gekk ekki betur en svo að ég hef alveg verið að drepast í dag. Sleppti meira segja pilates í kvöld, var ekki að meika meiri hreyfingu.

Hvorki Elísabet né ástin spyrja um aldur...

2006-02-07T20:34:00.000+01:00

Þá er fyrirtækið farið af stað. Áhugasömum bendi ég á þennan link.
Heimsyfirráð eða dauði!!!

Lítil dama með stórt og flott nafn

2006-02-06T23:26:00.000+01:00

"bíddu, bíddu... s.s. þið heitið það sama, hann og pabbi þinn eru alnafnar og þeir tveir heita það sama? Þið Íslendingar eruð ekki mikið fyrir fjölbreytni, er það?" Samtölin í skírnarveislunni voru hljómuðu eitthvað á þessa leið. Við eyddum nefnilega helginni í Arboga þar sem hún litla frænka var skírð stóru nafni. Hún heitir nú Hildur Elísabet Lillehuldt Grétarsdóttir. Nokkuð myndarlegt nafn og þar með féll nafnið hennar ömmu úr sessi sem lengsta nafnið í fjölskyldunni. Rósa María Þóra Guðmundsdóttir er nú bara lítið og stutt við hliðina á henni Helgu litlu. Já, ég var að spá í að fara kalla hana bara Helgu enda eru höfuðstafirnir hennar H.E.L.G. Hún var ekkert smá sæt og góð og það fór ferlega lítið fyrir henni. Hún hló og hjalaði og var hreinlega eins og helst væri hægt að óska sér. Það var líka ekkert smá gaman að hitta hluta fólksins úr Seli. Þau eru alltaf jafn hress og ég held að ég hafi ekki hlegið svona mikið lengi. Mér finnst líka voða næs að eiga pabba sem er tvíburi, þá á mar alltaf svona vara-foreldra. Ella og Vésteinn eru einhvern veginn pabbi og mamma á ská, og krakkarnir þeirra meira svona eins og hálf-systkini manns.
Jón var líka í essinu sínu, hann gat spjallað endalaust við Grétar, Véstein og Kjell pabba hennar Jennýjar. Þeir supu saman á viskí og spjölluðu langt fram á nótt um ...hmmm... held það hafi verið einhverskonar hita-element. Það merkilega var þó að allar samræðurnar fóru fram á sænsku. Það kom s.s. í ljós að Jón er bara nokkuð sleipur í að tala sænsku, það þurfti greinilega bara 2 rauðvínsglös til að skrúfa frá. Grétar sýndi okkur svo nýju skógarhöggsvélina sína og bifvélaverkstæðið sem hann var að kaupa. Augun á Jóni urðu eins og undirskálar og ég varð hálffegin að það er einn og hálfur tími í lest til þeirra, því að ég er viss um að Jón myndi eyða öllum lausum stundum sínum þarna. Kannski eigingjarnt af mér að hugsa svona, en við verðum bara að vera dugleg að kíkja í heimsókn til þeirra.

Hérna í Stokkhólmi er þó orðið aftur kalt og byrjað að snjóa. Ég þakka þó fyrir að hér er ekki eins kalt og í Arboga, þegar Grétar frændi vaknaði á sunnudagsmorgunin þá var -18 stig úti brrrrrr....